لومړنۍ اسلامي فلسفه

د ويکيپېډيا، وړیا پوهنغونډ له خوا
و اصلی برخی ته ورشی د پلټنې ځای ته ورټوپ کړی

لومړنۍ اسلامي فلسفه له دوه عمده جریاناتو سرچینه اخلي:

د مشاء فلسفه[سمول]

آرنۍ لیکنه: د مشاء فلسفه

ددې فلسفي ښوونځي اصلي استازی ابن‌سینا گنل کېږي.

د اشراق فلسفه[سمول]

آرنۍ لیکنه: د اشراق فلسفه

په اسلامي نړۍ کې د اشراق فلسفې بنستگر او سرچینه سهروردي گڼل کېږي.د اشراق فلسفې تر ډېره بریه ځان د طبیعیاتو او په ځانگړي توگه لرغوني ستورپوهنې څخه ځان خپلواک کړې او استدلالي فلسفه یې عرفان او معنوي سلوک ته ورنږدی کړې ده. په فلسفه کې د عرفاني تگلوري چې په خپل ضمن کې به یې عقل او عرفان ملگرتیا کوله، له دې سره سره به یې قلبي سلوک، داخلي مجاهداتو او د نفس تصفیې باندې ډېر زور راوړو چې دا مسائل د ابن عربي په پېر کې خپل اوج ته ورسېدل.

کندي، فارابي، ابن‌رشد او ابن‌سینا به په فلسفه کې د ارستو منطقي تگلاره خپلوله.

تړلې لیکنې[سمول]

سرچینې[سمول]

کينډۍ:پانویس

  • Nasr, Seyyed Hossein, and Leaman, Oliver (eds), History of Islamic Philosophy, Ansarian Publications - Qum, Iran, 1993. ISBN 964-438-307-9