ابن باجه

د ويکيپېډيا لخوا
ورټوپ کړه: گرځښت, پلټل
لوديځ فيلسوف
منځنی پېر
نوم: ابوبكر محمدبن يحيى او لقب يې صائغ يا ابن باجه
زېږېدنه:
ښوونځی/دود: سني

ابن باجه (په عربي: أبو بكر محمد بن يحيى بن الصائغ) پوره نوم ابوبكر محمدبن يحيى او لقب يې صائغ يا ابن باجه دى. دی د منځنيو پېړيو لوېديځپوهان د (Ayempace) په نامه پېژني. دی د اندلس له نامتو پوهانو څخه ؤ، چې په رنځپوهنه، شمېرپوهنه، ستورپوهنه، او فلسفه كې يې پوره لاس درلود. له دې څخه پرته يې ټنګ ټكور په ځانګړي توګه (عود غږونه)كې پوره مهارت درلودو له وجې فارابي سره پرتله كېده. ابن باجه د يوولسمې پېړې په وروستۍ برخه كې ومړ.

كله چې ځوان شو، نو په ۱۱۱۸ز كال يې د اشبېلې لار ونيوله، او هورې يې استوګنه غوره كړه. او د منطق كتابونو ليكلو لپاره يې ځان وقف كړ. د نوموړو كتابونو څخه يې يو د اسكوريال په كتابتون كې شته، چې دا كتاب يې د شوړال په څلورمه كال ۵۱۲هجري سپوږميز كال ليكلې ؤ.


د ابن باجه دندې

ليكنې

  1. شرح كتاب السماع الطبيعي- د ارستو
  2. قول على بعض كتاب الآثار العلويه- د ارستو
  3. قول على بعض كتاب الكون و الفساد- د ارستو
  4. قول على بعض المقالات الاخيره من كتاب الحيوان- د ارستو

د تدبير المتوحد د كتابګوټي لنډيز

د ابن باجه د فلسفې شننه

د نوم بدلونه

د ابن باجه زده كوونكي او ددوي فن

سرچينې


مسلمان فیلسوفان
Ibn rushd1.jpg
يعقوب كندي | ابن سینا بلخي | ابن عربي | ابي نصر الفارابي | غزالي | ابن خلدون | ابن رشد | ابن طفیل | علامه اقبال | سيد جمال الدين افغاني| امير حمزه شينوارې | امام فخر الدين رازي | رابعه بلخي | غني خان | ابو الاعلى مودودي | شاه ولي الله | {سېد محمد طباطبايي | عمر خيام |ابن مسكوی | سېد حسن نصر | جلال الدین رومي |شقیق بلخي | شېخ الاشراق سهروردي