د کاربن ډای اکسایډ ليزر

د ويکيپېډيا، وړیا پوهنغونډ له خوا
ورټوپ کړه: گرځښت, پلټل
Carbon Dioxide Laser At The Laser Effects Test Facility.jpg

.

د کاربن ډای اکسایډ ليزر (په انگرېزي: Carbon dioxide laser ) د گازي ليزرونو څخه تر تولو پخواني (قديمي) ليزر دي چی په ۱۹۶۴ کال کی د بېل په ازموينځی کی په امريکا کی د مهندس چانډرا کومار پاټېل لخوا طرح او جوړ شو. په اوس وخت کی نوموړي ليرز تر ټولو قوي او پراخ شوي ليزر دی. د کاربن ډای اکسایډ ليزر د انفرارېډ شغله تولیدوي چی د موجونو واټن یی د ۹،۴ نانومټرو څخه تر ۱۰،۶ نانومټرو پورې دی. د انرژي بدلونې کفایت یی ۲۰ ٪ دی.

کارنده برخه[سمول]

د کاربن ډای اکسایډ د ليزر کارنده برخه د کاربن ډای اکسایډ، نیتروژن، هايډروجن، زنون او هيليم څخه جوړه شوي ده. خو د تحریک شوي انتشار یوازې د کاربن ډای اکسایډ په ماليكيولونو کی منځ ته راځي.

گاز کیمیاوی فرمول %
کاربن ډای اکسایډ CO2 20%
نیتروژن N2 20%
هايډروجن H2
زنون Xe
هيليم He