غوړگه
ونگبڼه
غوړگه چې ځينې ورته شيرغشی هم وايي، يو داسې واښه دي چې ونه يې غټه او لوړه وي؛ خو دا واښه ډېر تېره دي که لاس ورسره ووهل شي؛ نو لاس غوڅوي. کله چې تنکۍ وي بزگران يې رېبي او څارويو ته يې د خوړو په توگه ورکوي[۱] او کله چې وچ شي؛ نو پاڼې او تنه يې د سوځېدو لپاره کارېږي.
سرچينې
- ↑ هاجره حرکت, شاه جهان (۲۰۲۵ می ۱۵ مه). "غوړګه او چتی" (PDF). افغان جرمن ټکی نېټ.
{{cite web}}: د سياس۱ تېروتنې: نېټې (link).