طبي اخلاق

د ويکيپېډيا، وړیا پوهنغونډ له خوا
و اصلی برخی ته ورشی د پلټنې ځای ته ورټوپ کړی

ﯿﻨﺪۍ 1391 ﻟﺮﻏﻮﻧﯽ ﯾﻮﻧﺎﻧﻲ ﺗﺎﺭﯾﺨﭙﻮﻩ ﻫﯧﺮﻭﺩﺕ ﻟﯿﮑﻲ ﭼﯥ ﺩ ﭘﺎړﺱ ﻧﺎﻣﺘﻮ ﺑﺎﭼﺎ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﯾﻮﻩ ﻭﺭځ ﯾﻮﻧﺎﻧﯿﺎﻥ ﺧﭙﻠﯥ ﻣﺎڼۍ ﺗﻪ ﺭﺍﻭﺑﻠﻞ، ﺍﻭ ﻭﺭﺗﻪ ﯾﯥ ﻭﻭﯾﻞ ﭼﯥ ﮐﻪ ﺩﻭﻱ ﺩ ﺧﭙﻠﻮ ﭘﻠﺮﻭﻧﻮ ﻣړﻱ ﻭﺧﻮﺭﻱ ﻧﻮ ﺩﯼ ﺑﻪ ﻭﺭﺗﻪ ډﯦﺮﯤ ﺷﺘﻤﻨۍ ﻭﺭﮐړﻱ. ﯾﻮﻧﺎﻧﯿﺎﻧﻮ ﺩﺍ ﯾﻮﻩ ﻧﺎﺩﻭﺩﻩ ﻭﺑﻠﻠﻪ ﺍﻭ ﭘﻪ ﻫﯧڅ ﺑﯿﻪ ﺩﺍﺳﯥ ﮐﻮﻟﻮ ﺗﻪ ﺗﯿﺎﺭ ﻧﻪ ﺷﻮﻝ . ﺧﻮ ﮐﻠﻪ ﭼﯥ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻫﻤﺪﺍ ﺑﻠﻨﻪ ﺩ ﻫﻨﺪﯾﺎﻧﻮ ﯾﻮﯤ ﺩﺍﺳﯥ ﻗﺒﯿﻠﯥ ﺗﻪ ﻭﺭﮐړﻩ ﭼﯥ ﺩ ﭘﻠﺮﻭﻧﻮ ﺩ ﻣړﻭ ﺧﻮړﻝ ﯾﯥ ﯾﻮ ﺳﭙﯧڅﻠﯽ ﺩﻭﺩ ﻭ، ﻧﻮ ﭼﺎ ﭘﺮﯤ ﭼﻮﺭﺕ ﺧﺮﺍﺏ ﻧﻪ ﮐړ . ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﭼﯥ ﺑﯿﺎ ﻫﻤﺪﯤ ﻗﺒﯿﻠﯥ ﺗﻪ ﺩ ﺧﭙﻠﻮ ﭘﻠﺮﻭﻧﻮ ﺩ ﻣړﻭ ﺩ ﺳﻮځﻮﻟﻮ ﻭﻭﯾﻞ، ﻧﻮ ټﻮﻝ ﻟﻪ ﺩﺍﺭﯾﻮﺵ ﻧﻪ ﺳﺨﺖ ﺧﻮﺍﺷﯿﻨﻲ ﺷﻮﻝ ﺍﻭ ﻟﻪ ﺩﺍﺳﯥ ﮐﻮﻟﻮ ﻧﻪ ﯾﯥ ﭘﻪ ﮐﻠﮑﻪ ډډﻩ ﻭﮐړﻩ . ﻟﻪ ﺩﯤ ﮐﯿﺴﯥ ﻧﻪ ﻫﯧﺮﻭﺩﺕ ﻟﻪ ﻧﻦ څﺨﻪ ۲۵ ﭘﯧړۍ ﺍګﺎﻫﻮ ﺩﺍ ﭘﺎﯾﻠﻪ ﺍﺧﯿﺴﺘﯥ ﻭﻩ ﭼﯥ ﺩ ﻭﻟﺴﻮﻧﻮ ﺩﻭﺩﻭﻧﻪ ﻟﻪ ﯾﻮ ﺑﻠﻪ ﭘﺮﺍﺥ ﺗﻮﭘﯿﺮﻭﻧﻪ ﺩﺭﻟﻮﺩﻟﯽ ﺷﻲ، ﺍﻭ ﻫﺮ ﻭﻟﺲ ﭘﺨﭙﻠﻮ ﺩﻭﺩﻭﻧﻮ ښﻪ ﭘﻮﻫﯧږﻱ. ﺩﺍ ﺩﯼ ۲۵ ﭘﯧړۍ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﻫﻢ ﺩ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﺩ ﭘﻼﺭ، ﻫﯧﺮﻭﺩﺕ، ﭘﻪ ﺩﯤ ﺍﻧﺪ ټﮑﻲ ﮐﯥ ډﯦﺮ ﺑﺪﻟﻮﻥ ﻧﻪ ﺩﯼ ﺭﺍﻏﻠﯽ . ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍﺭﺯښﺘﻮﻧﻪ ﺩ ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﯥ، ﻣﻬﺎﻝ، ﻓﺮﻫﻨګ، ﺩﻭﺩ، ﺍﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺮﻩ ﺑﺪﻟﯧږﻱ . ډﯦﺮ ﺩﺍﺳﯥ ﺩﻭﺩﻭﻧﻪ ﭼﯥ ﭘﻪ ﯾﻮﻩ ټﻮﻟﻨﻪ ﮐﯥ ﺳﭙﯧڅﻠﻲ ﺩﻱ ﭘﻪ ﺑﻠﻪ ﮐﯥ ﺑﻪ ﺩ ﻣﻨﻠﻮ ﻭړ ﻧﻪ ﻭﻱ . ډﯦﺮ ﺩﺍﺳﯥ ﮐړﻩ ﻭړﻩ ﭼﯥ ﭘﻪ ﯾﻮﻩ ﺗﺎﺭﯾﺨﻲ ﻣﻘﻄﻊ ﮐﯥ ﺩﺭﻭﻧﺪ ټﻮﻟﻨﯿﺰ ﺩﻭﺩ ﺑﻠﻞ ﺷﻮﯼ ﺩﯼ ﭘﻪ ﺑﻠﻪ ﮐﯥ ﺩ ﺟﺮﻡ ﺗﺮ ﭘﻮﻟﯥ ﭘﻮﺭﯤ ﻧﺎﺳﻢ ﺑﻠﻞ ﺷﻮﯼ ﺩﯼ . ﮐﻪ څﻪ ﻫﻢ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﻲ ډګﺮ ﮐﯥ ﺭﺍﻣﻨځ ﺗﻪ ﮐﯧﺪﻭﻧﮑﻮ ﭘﺮﻣﺨﺘګﻮﻧﻮ، ﺍﻭ ﮐﻠﻪ ﻧﺎ ﮐﻠﻪ ټﻮﻟﻨﯿﺰﻭ ﻧﺎ ﺍﻧډﻭﻟﯿﻮ، ﻭﺧﺖ ﻧﺎﻭﺧﺘﻪ ﺩ ﺩﺭﻣﻠګﺮﻭ ﻣﺴﻠﮑﻲ ﺳﭙﯧڅﻠﺘﯿﺎ ﻧﻨګﻮﻟﯥ ﺩﻩ، ﺧﻮ ﭘﻪ ټﻮﻟﻪ ﮐﯥ ﻃﺒﻲ ﺍﺧﻼﻕ ﺩ ﻧﻮﺭﻭ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍﺭﺯښﺘﻮﻧﻮ ﭘﻪ ﭘﺮﺗﻠﻪ ډﯦﺮ ﻟږ ﺩ ﺗﺎﺭﯾﺨﻲ، ﻓﺮﻫﻨګﻲ، ټﻮﻟﻨﯿﺰﻭ ﺍﻭ ﻧﻮﺭﻭ ﺗﻮﭘﯿﺮﻭﻧﻮ ښﮑﺎﺭ ﺷﻮﻱ ﺩﻱ . ﺩ ﻃﺒﻲ ﺍﺧﻼﻗﻮ ﺗﺮ ټﻮﻟﻮ ﺯﻭړ ﻻﺳﻮﻧﺪ ﺩ ﻟﺮﻏﻮﻧﻲ ﯾﻮﻧﺎﻧﻲ ﺩﺭﻣﻠګﺮ، ﻫﯧﭙﻮﮐﺮﯦټ، ﻧﻪ ﺭﺍﭘﺎﺗﯥ ﭘﺎڼﻪ ﺩﻩ . ﺩﺍ ﭘﺎڼﻪ ﭼﯥ ﻧﻦ ﺩ ﻫﯧﭙﻮﮐﺮﯦﺖ ﻟﻮړﻩ ﻧﻮﻣﯧږﻱ ﺩ ﯾﻮ ﺷﻤﯧﺮ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﮊﻣﻨﻮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺩﻩ ﭼﯥ ﺩﺭﻣﻠګﺮ ﯾﯥ ﭘﻪ ﻟﻮﺳﺘﻠﻮ ﺳﺮﻩ ﺩ ﯾﻮﻧﺎﻧﻲ ﺧﺪﺍﯼ، ﺍﭘﻮﻟﻮ، ﭘﻪ ﻧﻮﻡ ﻟﻮړﻩ ﯾﺎﺩﻭﻱ ﭼﯥ ﯾﻮﺍﺯﯤ ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺩ ګټﯥ ﻟﻴﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﮐﻮﻱ، ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺭﺍﺯ ﺑﻪ ﺧﻮﻧﺪﻱ ﺳﺎﺗﻲ، ﺩ ﺩﺭﻣﻠګﺮۍ ﺩ ﻣﺴﻠﮏ ﭘﺎﻟﻨﻪ ﺑﻪ ﮐﻮﻱ ﺍﻭ ﻧﻮﺭﯤ ﻭﺭﺗﻪ ښﯧګڼﯥ . ﻧږﺩﯤ ﺩﻭﻩ ﻧﯿﻢ ﺯﺭﻩ ﮐﺎﻟﻪ ﻭﺭﻭﺳﺘﻪ ﻧﻦ ﻫﻢ ﺩ ﻫﯧﭙﻮﮐﺮﯾﺖ ﻟﻮړﻩ ﮐﯥ ﯾﺎﺩﯤ ﺷﻮﯤ ښﯧګڼﯥ ﭘﻪ ﺧﭙﻞ ځﺎﯼ ﺍﺭﺯښﺖ ﻟﺮﻱ . ﺧﻮ ﺩ ﺗﯧﺮﯤ ﭘﯧړۍ ﭘﻪ ﺍﻭږﺩﻭ ﮐﯥ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﻲ ډګﺮ ﺑﯧﺴﺎﺭﻱ ﭘﺮﻣﺨﺘګ ﻫﺮڅﻪ ﺑﺪﻝ ﮐړﻱ ﺩﻱ . ﮐﻪ ﻟﻪ ﯾﻮﯤ ﺧﻮﺍ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﭘﺎﻟﻨﯥ ﺍﻭ ﺩﺭﻣﻠګﺮۍ ﺣﯿﺮﺍﻧﻮﻧﮑﯥ ﻭﺩﯤ ﺭﻧځﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﺎﻥ ﻟﻪ ﺑﻞ ﻫﺮ ﻭﺧﺖ ﻧﻪ ډﯦﺮ ﺭﻭﻏﯥ څټﯥ ﺗﻪ ﻫﯿﻠﻪ ﻣﻦ ﮐړﻱ ﺩﻱ، ﻟﻪ ﺑﻠﯥ ﺧﻮﺍ ﺩ ﻧﻨګﻮﻧﮑﻮ ﺭﻧځﻮﻧﻮ ﻭﺧﺘﻲ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺩﺭﻣﻠګﺮ ﺩ ﻧﻮﻭ ډﻏﺮﻭ ﺳﺮﻩ ﻣﺦ ﮐړﻱ ﺩﻱ . ډﺍﮐټﺮﺍﻥ ﺍﻭ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﭘﺎﻻﻥ ﺍﻭﺱ ﺩ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻟﻪ ﻫﺮ ﺗﯿﺮ ﭘړﺍﻭ ﻧﻪ ﻻ ډﯾﺮ ﺩ ﺟﺪﻱ ﺍﻭ ﮐﻠﮑﻮ ﻧﻨګﻮﻧﻮ ﺳﺮﻩ ﻣﺦ ﺩﻱ . ﺩ ټﻮﻟﻨﯥ ﺍﻭ ﻭګړﻭ ﺗﻮﻗﻌﺎﺕ ﺍﻭ ﻏﻮښﺘﻨﯥ ﻟﻪ ﻃﺒﯽ ﻧړۍ ﻧﻪ ﻻ ډﯦﺮﯤ ﺷﻮﻱ ﺩﻱ، ﺍﻭ ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻏﯿﻮ ﭘﻪ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﮐﯥ ﺩ ډﺍﮐټﺮﺍﻧﻮ ﭘﺎﺗﯥ ﺭﺍﺗﻠﻞ ﻟﻪ ﻫﺮ ﺑﻞ ﻭﺧﺖ ﻧﻪ ډﯾﺮ ﺯړﻭﻧﻪ ﻣﺎﺗﻮﻱ . ﺧﻮ ﺩ ﻃﺒﻲ ﺍﻭ ﻣﺴﻠﮑﻲ ﻧﻨګﻮﻧﻮ ﺳﺮﻩ ډﻏﺮﯤ ﺩ ﺩﯤ ډګﺮ ﯾﻮﺍځﻨۍ ﺳﺘﻮﻧځﻪ ﻧﻪ ﺩﻩ . ﻫﻐﻪ څﻪ ﭼﯥ ﻧﻦ ﺳﺒﺎ ﺗﺮ ﺑﻞ ﻫﺮ ﻭﺧﺖ ﻧﻪ ډﯾﺮ ﺍړﯾﻦ ﺑﻠﻞ ﮐﯿږﻱ ﻫﻐﻪ ﺩ ﻃﺒﯽ ﺍﺧﻼﻗﻮ ﺍﻭ ﭘﺖ ﭘﺎﻟﻨﻪ ﺩﻩ . ﺩ ﻃﺐ ﺍﻭ ﻃﺒﻲ ﺗﮑﻨﺎﻟﻮﮊۍ ﻭﺩﯤ ﺩ ځﺎﻥ ﺳﺮﻩ ﺩ ﺍﺧﻼﻗﯽ ﺳﺘﻮﻧځﻮ ﺍﻭ ﻧﻨګﻮﻧﻮ ﯾﻮﻩ ﻧړۍ ﺭﺍﻭړﯤ ﺩﻩ . ﻧﻨﻨﯽ ډﺍﮐټﺮ، ﭘﻪ ځﺎﻧګړﯤ ﺗﻮګﻪ ﭘﺮﻣﺨﺘﻠﻠﻮ ﻫﯿﻮﺍﺩﻭﻧﻮ ﮐﯥ، ﺩ ﺩﺭﻣﻠﻨﯥ ﺩ ﻫﺮ ګﺎﻡ ﭘﻮﺭﺗﻪ ﮐﻮﻟﻮ ﺳﺮﻩ ﺩﯤ ﺗﻪ ﺍړ ﺩﯼ ﭼﯥ ﺩ ﺧﭙﻠﯥ ﺩﺭﻣﻠﻨﯥ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍړﺧﻮﻧﻪ ﻭﺷﻨﻲ. ﻟﻪ ﺑﻠﯥ ﺧﻮﺍ ﭘﻪ ټﻮﻟﻨﻪ ﮐﯥ ﭘﺮﺍﺧﻮ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﻲ ﻧﺎﺍﻧډﻭﻟﯿﻮ ﺩ ټﻮﻟﯥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ټﻮﻟﻨﯥ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍﺭﺯښﺘﻮﻧﻪ ﻧﻨګﻮﻟﻲ ﺩﻱ . ﭘﻪ ﮐﻮﻣﺎ ﺍﻭ ﻧﻪ ﺭﻏﯧﺪﻭﻧﮑﻮ ﺭﻧځﻮﻧﻮ ﭘﺮﺍﺗﻪ ﻣﺮګﻨﻲ ﻧﺎﺭﻭﻏﺎﻧﻮ ﺗﻪ ﺩ ﮊﻭﻧﺪﻱ ﺳﺎﺗﻮﻧﮑﻮ ﺩﺭﻣﻠﻮ ﻭﺭﮐﻮﻝ ﺍﻭ ﺩﺭﻭﻝ ﭘﻪ ټﻮﻟﻨﻪ ﮐﯥ ځﻮﺭﻭﻧﮑﻲ ﺑﺤﺜﻮﻧﻪ ﭘﯿﻞ ﮐړﻱ ﺩﻱ . ﻧﻮﻭ ﻗﺎﻧﻮﻧﻲ ﺍﻭ ټﻮﻟﻨﯿﺰﻭ ﺑﺪﻟﻮﻧﻮﻧﻮ ﺩ ډﺍﮐټﺮ ﺍﻭ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﺮ ﻣﻨځ ﺩ ﭘﯧړﯾﻮ ﺯړﻩ ﺍړﯾﮑﻪ ﭘﻪ ﺑﻨﺴټﻴﺰﻩ ﺗﻮګﻪ ﺑﺪﻟﻪ ﮐړﯤ ﺩﻩ. ﺍﻭﺱ ﺩﺍ ﺍړﯾﮑﻪ ﺩ ﻻﺭښﻮﺩ ﺍﻭ ﻻﺭﻭﻱ ﻧﻪ ﺩﻩ، ﺩ ﺧﺪﻣﺎﺗﻮ ﺩ ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻮﻭﻧﮑﻲ، ﺍﻭ ﻣﺸﺘﺮﻱ ﺩﻩ. ﺍﻭﺱ ډﺍﮐټﺮ ﭘﻪ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺑﺎﻧﺪﯤ ﺩ ﺧﭙﻠﯥ ﺧﻮښﯥ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﻧﺸﻲ ﺗﭙﻠﯽ، ﺑﻠﮑﯥ ﻣﺸﻮﺭﻩ ﻭﺭﮐﻮﻱ . ﺩ ﺩﺍﺳﯥ ﻟﺴګﻮﻧﻮ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺳﺘﻮﻧﺰﻭ ﺭﺍﻣﺨﯥ ﺗﻪ ﮐﯧﺪﻟﻮ ﻟﻪ ﯾﻮﯤ ﻣﺨﯥ ﺩ ﺍﺧﻼﻗﻮ ﻣﺎﻧﺎ ﺑﺪﻟﻪ ﮐړﯤ ﺩﻩ . ﺩﺭﻣﻠګﺮ ﺍﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭘﻮﻫﺎﻥ ﻟﻪ ﻫﻤﺪﯤ ﺍﻣﻠﻪ ﻟﻪ ﺑﯧﺴﺎﺭﻭ ﻣﺴﻠﮑﻲ ﺭﯾړﻭ ﺳﺮﻩ ﻣﺦ ﺩﻱ . ﺧﻮ ﻟﻪ ﺩﯤ ﺭﺑړﻭ ﺳﺮﻩ ﺳﺮﻩ ﯾﻮ ﺷﻤﯧﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭘﻮﻫﺎﻧﻮ ﻫڅﻪ ﮐړﯤ ﺩﻩ ﭼﯥ ځﯿﻨﯥ ﺑﻨﺴټﯿﺰﯤ ﻻﺭښﻮﻧﯥ ﺭﺍﻭﭘﯧﮋﻧﻲ ﭼﯥ ﺩ ﺩﺭﻣﻠګﺮ ﻣﺴﻠﮑﻲ ﮐړﻩ ﻭړﻩ ﻟﻪ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﭘﻠﻮﻩ ﻭﺗﻠﻲ . ﻫﻐﻪ څﻪ ﭼﯥ ﭘﻪ ټﻮﻟﻪ ﻧړۍ ﮐﯥ ﺩ ډﯾﺮﻭ ﻃﺒﻲ ﺑﻨﺴټﻮﻧﻮ ﻟﺨﻮﺍ ﻧﻪ ﺩ ﭘﺮﺍﺥ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺍﺭﻭﻧﻮ ﭘﻪ ﺗﻮګﻪ ﻣﻨﻞ ﺷﻮﻱ ﺩﻱ ﻫﻐﻪ ﺩ ﺑﯿﻮﺷﻤﭗ ﺍﻭ ﭼﺎﯾﻠﺪﺭﯾﺲ ‌ Beauchamp&Childress ﻟﻪ ﺍړﺧﻪ ﺭﺍﭘﯿﮋﻧﺪﻝ ﺷﻮﻱ ﺩ ﻃﺒﻲ ﺍﺧﻼﻗﻮ څﻠﻮﺭ ﻻﻧﺪﯤ ﺑﻨﺴټﯿﺰ ﺍړﻭﻧﻪ ﺩﻱ: ۱ -ځﺎﻧﻮﺍﮐﻲ Autonomy ۲ - ﺑﺮﺍﺑﺮﻱ Justice ۳ - ښﻪ ﮐﻮﻝ Beneficence ۴ - ﺯﯾﺎﻥ ﻧﻪ ﺭﺳﻮﻝ Non-maleficence ﺩﺍ څﻠﻮﺭ ﺍﺭﻭﻧﻪ ، ﮐﻪ څﻪ ﻫﻢ ﺩ ځﻨﯥ څﯿړﻭﻧﮑﻮ ﻟﺨﻮﺍ ﻧﻪ ډﯾﺮ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻭ ﺗﻮﺭ ﺍﻭ ﺳﭙﯿﻦ ﺑﻠﻞ ﺷﻮﻱ ﺩﻱ ﺧﻮ ﭘﻪ ټﻮﻟﻪ ﮐﯥ ډﯾﺮ ﭘﺮﺍﺥ ﺑﺮﯾﺪﻩ ،ﺍﻭ ﺩ ﺑﯿﻼﺑﯿﻠﻮ ﮐﻠﺘﻮﺭﻱ ﺍﻭ ﺩﯾﻨﻲ ﭼﺎﭘﯿﺮﭘﺎﻟﻮﻧﻮ ﺳﺮﻩ ﺳﻤﯽ ﺧﻮﺭﻱ . ﺩﻟﺘﻪ ﻫﺮ ﯾﻮ ﺍﺭ ﭘﻪ ﻟﻨډﻭ ﺑﺎﻧﺪﯤ ﺳﭙړﻭ . ځﺎﻧﻮﺍﮐﻲ ﭘﻪ ﺩﯤ ﻣﺎﻧﺎ ﺩﻩ ﭼﯥ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩ ﺧﭙﻠﯥ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﭘﻪ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﺍﻭ ﺳﻤﺒﺎﻟﻮﻟﻮ ﮐﯥ ﭘﻮﺭﻩ ﻭﺍﮎ ﻭﺭﮐړﻝ ﺷﻲ. ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﻫﯿﻠﻮ ﺍﻭ ﻏﻮښﺘﻨﻮ ﺗﻪ ﺩﺭﻧﺎﻭﯼ ﻭﺷﻲ، ﺍﻭ ﺩﯤ ﺗﻪ ﻭﻫڅﻮﻝ ﺷﻲ ﭼﯥ ﺩ ﺧﭙﻠﯥ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﭘﻪ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﮐﯥ ﻣﻨځﻨۍ ﻭﻧډﻩ ﻭﻟﺮﻱ . ﭘﻪ ﺧﭙﻠﻪ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﭘﻪ ﺍړﻩ ﺍﻭ ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﺩ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﺍﻭ ﺩﺭﻣﻠﻨﯥ ﺩ ﭘﺎﯾﻠﻮ ﭘﻪ ﺑﺎﺏ ﭘﻮﺭﻩ ﻣﺎﻟﻮﻣﺎﺕ ﻭﺭﮐړﻝ ﺷﻲ، ټﻮﻟﯥ ﻣﺜﺒﺘﯥ ﺍﻭ ﻣﻨﻔﻲ ﭘﺎﯾﻠﯥ ﻭﺭﭘﻪ ډﺍګﻪ ﺷﻲ، ﺍﻭ ﻭﺭﻭﺳﺘۍ ﻓﯿﺼﻠﻪ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﻪ ﭘﺮﯾښﻮﺩﻝ ﺷﻲ . ﭘﻪ ﺧﺘﯿځﻮ ﻫﯿﻮﺍﺩﻭﻧﻮ ﮐﯥ ﺩ ﻃﺒﻲ ﮐړﯾﻮ ﺗﺮ ﻣﻨځ ﯾﻮ ﻭﺭﺍﻥ ﺩﻭﺩ ﺩﺍ ﺩﯼ ﭼﯥ ﻧﺎﺭﻭﻍ ډﯦﺮﯼ ﻭﺧﺖ ﻭﺭﻭﺳﺘﯽ ﺳړﯼ ﻭﻱ ﭼﯥ ﺩ ﺧﭙﻠﯥ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﻧﻪ ﺧﺒﺮﯾږﻱ . ﺩ ﻭﮊﻭﻧﮑﻮ ﻧﺎﺭﻭﻏﯿﻮ ﻟﺮﻭﻧﮑﻲ ﺗﻪ ﻫﯿڅ ﮐﻠﻪ ﺩ ﺗﺸﺨﯿﺺ، ﺩﺭﻣﻠﻨﯥ ﺍﻭ ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﺩ ﭘﺎﯾﻠﯥ ﭘﻪ ﺍړﻩ ﻧﻪ ﻭﯾﻞ ﮐﯿږﻱ. ﺩﺍ ﻫﻐﻪ څﻪ ﺩﻱ ﭼﯥ ﺩ ﻃﺒﻲ ﺍﺧﻼﻗﻮ ﺩ ﻟﻮﻣړﻧﻲ ﺁﺭ ، ﯾﺎﻧﯥ ځﺎﻧﻮﺍﮐۍ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ﺗﻮﭘﯿﺮ ﮐﯥ ﺩﻩ. ﭘﻪ ﻃﺐ ﮐﯥ ﺑﺮﺍﺑﺮﻱ ﭘﻪ ﺩﯤ ﻣﺎﻧﺎ ﺩﻩ ﭼﯥ ﺩﺭﻣﻠګﺮ ﺗﻪ ﭘﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﻩ ﭘﻪ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﺍﻭ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﯥ ﺍﺳﺎﻧﺘﯿﺎﻭ ﭘﻪ ﻭﯾﺶ ﮐﯥ ﻟﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭼﻠﻨﺪ ﺍﻭ ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻭﺍﺧﻠﻲ . ﮐﻪ ﭼﯧﺮﯤ ﯾﻮ ډﺍﮐټﺮ ﺩ ﺗﻮﮐﻢ، ﺭﻧګ، ﮊﺑﯥ، ﻫﯧﻮﺍﺩ،ﺷﺨﺼﯽ ﺳﻠﯿﻘﯥ ،ﺟﻨﺲ ﺍﻭ ﺟﻨﺴﻲ ﺍﺧﻼﻗﻮ ﭘﻪ ﺑﻨﺴټ ﻟﻪ ﻧﻮﺭﻭ ښﻪ ﯾﺎ ﺑﺪﻩ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﻭﮐړﻱ ﻧﻮ ﺩ ﺑﺮﺍﺑﺮۍ ﺁﺭ ﺑﻪ ﯾﯥ ﺗﺮ ﭘښﻮ ﻻﻧﺪﯤ ﮐړﯼ ﻭﻱ . ﺩ ﺩﯤ ﺍﺭ ﭘﺎﻡ ﮐﯥ ﻧﯿﻮﻝ څﻮﻣﺮﻩ ﭼﯥ ډﺍﮐټﺮﺍﻧﻮ ﺗﻪ ﺍړﯾﻨﻪ ﺩﻩ ﻫﻤﺪﺍﺳﯥ ﺩ ﯾﻮ ﻫﯿﻮﺍﺩ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﻲ څﺎﻧګﻮ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻮ ﺗﻪ ﻫﻢ ﻫﺮﻭ ﻣﺮﻭ ﺩﻩ . ﻫﺮﻭ ﻣﺮﻭ ﺩﺍ ﺩﻩ ﭼﯥ ﭼﺎﺭﻭﺍﮐﻲ ﺩ ﻫﯿﻮﺍﺩ ﺑﯿﻼﺑﯿﻠﯥ ﺳﯿﻤﯥ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﻲ ﺍﺳﺎﻧﺘﯿﺎﻭﻭ ﺩ ﻭﯾﺶ ﻟﻪ ﭘﻠﻮﻩ ﭘﻪ ﻣﻮﺭ ﺍﻭ ﻣﯿﺮﻩ ﻭﻧﻪ ﻭﯾﺸﻲ . ډﺍﮐټﺮ ﻟﻪ ﺍﺧﻼﻗﯥ ﭘﻠﻮﻩ ﭘﻪ ﺩﯤ ګﻤﺎﺭﻟﯽ ﺩﯼ ﭼﯥ ﺩ ﺧﭙﻞ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎ ﺍﻭ ښﯧګڼﯥ ﻟﭙﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ ﻭﮐﻮﻱ ﺍﻭ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﻪ ګټﻪ ﻭﺭﺳﻮﻱ . ﮐﯿﺪﺍﯼ ﺷﻲ ﺩﺍ ﮐﺎﺭ ﮐﻠﻪ ﮐﻠﻪ ﺩ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺍﻭ ﺩ ﺧﭙﻠﻮﺍﻧﻮ ﺩ ﻏﻮښﺘﻨﻮ ﺍﻭ ﺍﻧګﯿﺮﻧﻮ ﺳﺮﻩ ﭘﻪ ټﮑﺮ ﮐﯥ ﻭﻱ . ﺩﻟﺘﻪ ﻧﻮ ﺑﯿﺎ ډﺍﮐټﺮ ﺗﻪ ﭘﻪ ﮐﺎﺭ ﺩﻩ ﭼﯥ ﻟﻪ ﺧﭙﻞ ټﻮﻟﻨﯿﺰ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻧﻪ ﮐﺎﺭ ﻭﺍﺧﻠﻲ ﺍﻭ ﻫﻐﻪ څﻪ ﻭﮐﻮﻱ ﭼﯥ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﻪ ﭘﻪ ګټﻪ ﻭﻱ. ﺩ ﻃﺒﻲ ﺍﺧﻼﻗﻮ ﺩﺍ ﻭﺭﻭﺳﺘﻲ ﺍﺭﻭﻧﻪ ، ښﻪ ﮐﻮﻝ ﺍﻭ ﺯﯾﺎﻥ ﻧﻪ ﺭﺳﻮﻝ، ﭘﻪ ﺍﺻﻞ ﮐﯥ ﺩ ﯾﻮ ډﯦﺮ ﻧﺮﻱ ﺍﻧډﻭﻝ ﺳﺎﺗﻠﻮ ﺗﻪ ﻭﺍﯾﻲ . ډﺍﮐټﺮ ﺑﺎﻧﺪﻱ ﻧﻪ ﯾﻮﺍﺯﻱ ﺩﺍ ﻻﺯﻣﻪ ﺩﻩ ﭼﯥ ﺧﭙﻞ ﻧﺎﺭﻭﻍ ﺗﻪ ښﻪ ﻭﺭﺳﻮﻱ ﺑﻠﮑﯥ ﺩ ﺯﯾﺎﻥ ﺭﺳﻮﻟﻮ ﻧﻪ ﺗﺮ ﻭﺭﻭﺳﺘﻲ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﻣﺨﻨﯿﻮﯼ ﻭﮐﻮﻱ . ډﯾﺮﯤ ﺩﺍﺳﯥ ﻧﺎﺭﻭﻏۍ ﺷﺘﻪ ﭼﯥ ﺩﺭﻣﻠﻨﻪ ﯾﯥ ﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎ ﯾﻮ ﺑﻞ ﺍړﺥ ﺗﻪ ﻧﻪ ﺭﻏﯿﺪﻭﻧﮑﯽ ﺯﯾﺎﻥ ﺭﺳﻮﻟﯽ ﺷﻲ . ﭘﻪ ﺩﺍﺳﯥ ځﺎﯾﻮﻧﻮ ﮐﯥ ﺑﺎﯾﺪ ډﺍﮐټﺮ ﺩ ﺩﯤ ﺩﻭﺍړﻭ ﺁﺭﻭﻧﻮ ﭘﺎﻡ ﮐﯥ ﻧﯿﻮﻟﻮ ﺗﻪ ﮊﻭﺭﻩ ﭘﺎﻣﻠﺮﻧﻪ ﻭﮐړﻱ . ډﯦﺮﯤ ﺩﺍﺳﯥ ﺭﻭﻏﺘﯿﺎﯾﻲ ﺍﺧﻼﻗﻲ ﺭﺑړﯤ ﺷﺘﻪ ﭼﯥ ﺩ ﭘﻮﺭﺗﻪ څﻠﻮﺭﻭ ﺁﺭﻭﻧﻮ ﺗﻔﺼﯿﻠﻲ ﺳﭙړﻝ ﯾﯥ ﺍﻭﺍﺭﻭﻟﯽ ﺷﻲ. ﺧﻮ ﺗﻤﻪ ﺩﻩ ﭼﯥ ﺩ ﻃﺐ ﭘﺮﻣﺨﺘګ ﺩ ځﺎﻧﻪ ﺳﺮﻩ ﻧﻮﺭﯤ ﺍﯾښﻨﺪﻩ ﺭﺑړﯤ ﻫﻢ ﺭﺍﻭړﻱ، ﭼﯥ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭘﻮﻫﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﺯګﺎﺭۍ ﺗﻪ ﭘﺮﯦﻨږﺩﻱ . ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﻳﻲ ځﻮﺍﮐﻮﻧﻪ ﻭﺍﻳﻲ ﺩ ﻃﺎﻟﺒﺎﻧﻮ ﻟﻪ ﻣﻨګﻮﻟﻮ ﻳﯥ ﻳﻮ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﻳﯽ ډﺍﮐټﺮ ﮊﻏﻮﺭﻟﯽ