پښتو داستاني ادبیات
پښتو داستاني ادبیات پښتو داستاني ادبیات د پښتنو د تاریخي کیسو، ولسي رواجونو او حماسي پېښو منظومه او نثري ټولګه ده.
| پښتو داستاني ادبیات | |
|---|---|
| Pashto Narrative Literature | |
| سيمه | افغانستان او پښتونخوا |
شمېر ويناوال | اديبان او مينه وال (بې نېټې) |
Indo-European
| |
| پښتو ليکدود | |
| ژبکوډونه | |
| آيسو ۶۳۹-۳ | – |
پښتو داستاني ادبیات د پښتو ادب هغه بډایه برخه ده چې د کیسو، روایتونو او تاریخي پېښو په بیانولو ولاړه ده. دا ادبیات په دوه عمده برخو ویشل کېږي: ولسي داستانونه (منظوم) او معاصر داستاني ادب (نثر لکه لنډه کیسه او ناول). داستاني ادبیات د پښتني ټولنې د اخلاقو، ننګ او مینې د انځورولو تر ټولو پیاوړې وسیله ګڼل کېږي.
تاریخي مخینه
[سمول]د پښتو داستاني ادب ریښې په شفاهي فولکلور کې دي. په پخوانیو وختونو کې د ادم خان او درخانۍ، فتح خان باريڅي، او د مومن خان او شیرینۍ په څېر کیسې د بدلو او مثنوي په بڼه د ولس په سینو کې خوندي وې. وروسته د پټې خزانې په څېر د تاریخي تذکرو په موندلو سره ثابته شوه چې پښتنو د حماسو او داستانونو د لیکلو لرغونی دود درلود.
معاصر پړاو
[سمول]په معاصر دور کې، پښتو داستاني ادبیاتو له نظم څخه نثر ته مخه کړه. د لنډو کیسو او ناولونو لیکل پیل شول چې پکې ټولنیز اصلاحات، د استعمار ضد مبارزه او د فردي ازادۍ موضوعات رانغښتل شوي دي. د افغانستان د علومو اکاډمۍ او پښتو اکاډمۍ په څېر بنسټونو د دغو اثارو په راټولولو او کره کتنه کې بنسټیز رول لوبولی دی.
اړوند موضوعات
[سمول]* پټه خزانه ویبپاڼه * د افغانستان د علومو اکاډمۍ * پښتو اکاډمي