لومړی فیصل (عراق)

لومړی فیصل (عراق)

فيصل الأول (عربي )

اړوند

زېږونځای	مکه — Ta'if (en)
ښاروندتوب	عثماني سترواکي — Arab Kingdom of Syria (en) — د عراق پاچاهي
زېږون نېټه	۲۰ می ۱۸۸۵ — ۲۰ می ۱۸۸۳ — ۲۰ می ۱۸۸۶
مړينې نېټه	۸ سېپتمبر ۱۹۳۳ — ۷ سېپتمبر ۱۹۳۳
مړينې لامل	طبیعی لاملونه
مړينې ځای	برن
مړينې لامل	زړه نابری
ښخولو ځای	Iraq Royal Cemetery (en)
دنده	سياستوال — پوځي ځواک

ټوليز مالومات

عمومي مالومات	انسان
وروڼه او خويندې	Ali of Hejaz (en) — عبدالله بن حسین — Prince Zeid bin Hussein (en)
دین	اسلام

جوړښت

جایزې

لړۍ...  Grand Order of the Hashimites (en)  Grand Cordon of the Order of Leopold (en)  Grand Cross of the Legion of Honour (en)  ائیټ گرینډ کراس آف دی آرډر آف سینټ مائیکل اینډ سینټ جورج  Knight Grand Cross of the Order of the Bath (en)  Order of Muhammad Ali (en)  Supreme Order of the Renaissance (en)  Order of Pahlavi (en)  Order of the Two Rivers (en)  Royal Victorian Chain (en)  Knight grand cross of the order of the crown of Italy (en)

فيصل الاول بن الحسين بن علي الهاشمي؛ د می ۲۰، ۱۸۸۵ - د سپتمبر ۸، ۱۹۳۳) د ۱۹۲۱ کال د اګست له ۲۳ څخه تر ۱۹۳۳ کال پورې د عراق پاچا و. د هاشمي کورنۍ د غړي په توګه هغه د لومړۍ نړیوالې جګړې په جریان کې د لوی عرب بغاوت مشر و، او د مارچ څخه تر جولای ۱۹۲۰ پورې یې د سوریې د عربي سلطنت د غیر رسمي پاچا په توګه حکومت وکړ، څو چي د فرانسويانو لخوا وشړل شو.

فیصل د مکې شریف او امیر حسین بن علي دریم زوی و، چې په مکه کې زیږیدلی او په استانبول کې لوی شوی وو. نوموړي له ۱۹۱۶ څخه تر ۱۹۱۸ پورې د برتانیا په مرسته د عثماني امپراتورۍ پر وړاندې په پاڅون کې لوی رول ولوباوه، او په سوریه کې د عربي حکومت په جوړولو کې مرسته وکړه، چې مرکز یې په دمشق کې و. فیصل په ۱۹۱۹ کال کې د پاریس د سولې په کنفرانس کې د عربي پلاوي مشري وکړه. په ۱۹۲۰ کال کې د سوریې ملي کانګرس فیصل پاچا اعلان کړ، او د سوریې لپاره یې د فرانسې د واک ادعا رد کړه. په ځواب کې، فرانسې څو میاشتې وروسته یرغل وکړ، او د سلطنت په لغوه کولو یې هغه جلاوطنۍ ته اړ کړ.

د ۱۹۲۱ کال په اګست کې، د قاهرې په کنفرانس کې د شوې پریکړې سره سم، برتانویانو فیصل د برتانوي ادارې لاندې د عراق د نوي سلطنت د پاچا کیدو لپاره ومانه. فیصل د خپلې واکمنۍ پر مهال د سني مسلمانانو او شیعه مسلمانانو ترمنځ یووالي ته وده ورکړه ترڅو ګډه ټولنه رامنځ ته کړي، او د عربي نړۍ د جوړولو په هدف چې عراق، سوریه او ځیني نوري برخې پکې شاملې وي، پان عربیزم ته وده ورکړي. په ۱۹۳۲ کال کې، هغه د برتانوي ماموریت له پای ته رسېدو او د ملتونو په لیګ کې د هیواد تر داخلېدلو وروسته د عراق د خپلواکۍ مشري وکړه. فیصل په ۱۹۳۳ کال کې د ۴۸ کلونو په عمر د سویس په برن کې د زړه د حملې له امله مړ شو او د هغه مشر زوی غازي یې ځای ناستی شو.