شعب ابي طالب
دا د مکې معظمې ته نږدې د یوې غرنۍ درې نوم دی. چیرې چې پیغمبر صلی الله علیه وسلم او د بنو هاشم کورنۍ د ۶۱۵ کال د سپتمبر په ۷مه نیټه پناه واخیسته. دا د هغه ظالمانه پلان پایله وه چې د مکې قریشو د اسلام د بلنې او د هغې د غږ د ځپلو لپاره جوړ کړی و. یعنې د بنو هاشم سره د هر ډول اړیکو پرې کول. دا ټولنیز پریکون د رسول الله صلی الله علیه وسلم د محرم تر لسمې پورې شاوخوا درې کاله دوام وکړ. په دې موده کې، پیغمبر صلی الله علیه وسلم او د هغه کورنۍ له سختو ستونزو سره مخ شول. دا شرایط له دې حقیقت څخه اټکل کیدی شي چې په دې موده کې، د خپلې لوږې د لري کولو لپاره، دوی ځینې وختونه د ونو پاڼې ژوولې او د خرما ونې یا چمړې یې د خپلو معدې شاوخوا تړلی و. د دې پریکون له پای ته رسیدو لږ وروسته، د پیغمبر صلی الله علیه وسلم تره ابو طالب او د رسول الله میرمن خدیجه وفات شوه. پیغمبر صلی الله علیه وسلم دل کال یې عام الحزن اعلان کړ، چې معنی یې د غم کال ده.