سلطان صلاح الدین ایوبي (یعنې صلاح الدین یوسف بن ایوب) یو نومیالی مسلمان مشر، جنرال، او سیاسي رهبر و، چې په 12مې پېړۍ کې یې ژوند کاوه. هغه د اسلامي نړۍ له لویو اتلانو څخه ګڼل کېږي، او د خپل عادلانه چلند، دیني ژمنتیا، او پوځي بریاوو له امله خورا مشهور دی، په ځانګړي ډول د صلیبي جګړو پر مهال.
د ژوند لنډ تاریخ:
زیږېدنه: 1137 یا 1138 میلادي، په تکریت (اوسنی عراق)
مړینه: 1193 میلادي، په دمشق کې
قبیله: کرد (هغه کرد الاصله و، خو د اسلامي نړۍ د یووالي لپاره یې مبارزه وکړه)
خپل سلطنت: د ایوبي سلطنت بنسټ ایښودونکی و، چې له مصر، شام، حجاز، یمن، او نورو سیمو څخه جوړ و.
لویې کارنامې:
1. د مصر نیول: هغه لومړی د مصر صدراعظم شو، او بیا یې دا سیمه د فاطمي خلافت له واکه وباسله او د عباسي خلافت وفادار پاتې شو.
2. د بیت المقدس فتحه: تر ټولو ستره لاسته راوړنه یې دا وه چې په 1187م کې یې له صلیبیانو څخه بیت المقدس فتح کړ، چې دا کار د حطین په مشهوره جګړه کې د بریا وروسته وشو.
3. درېیمه صلیبي جګړه: هغه د اروپايي ځواکمنو مشرانو لکه ریچارډ زړور زړ (Richard the Lionheart) سره مقابله وکړه. سره له دې چې جګړې وشوې، خو صلاح الدین زړورتیا، زغم، او رحم د مسلمانانو او حتی د اروپایانو لخوا هم وستایل شو.
اخلاق او شخصیت:
صلاح الدین نه یوازې یو پیاوړی جنرال و، بلکې یو عادل، زغمناک، او رحمکوونکی مشر هم و. د جګړې پر وخت یې له اسیرانو سره ښه سلوک کاوه او د عامو خلکو حقوقو ته ژمن و. حتی د صلیبي مشرانو له خوا د هغه اخلاقو ته درناوی موجود و.
