د پټیو کوټه
سترېپ کلب (چې د سترېپ جوینت، سترېپ ټیز بار، پییلر بار، د جنتلمانانو کلب او نورو په نومونو هم یادېږي) هغه ځای دی چېرته چې سترېپران د بالغو لپاره تفریح وړاندې کوي، چې تر ډېره د جامو ایستلو ننداره او نورو شهواني نڅاوو لکه لېپ ډانس بڼه لري. سترېپ کلبونه عموماً د نایټ کلب یا بار بڼه خپلوي، او کله ناکله د تیاتر یا کاباری بڼه هم خپلولی شي. د امریکایي سبک سترېپ کلبونه د دویم نړیوال جنګ وروسته له شمالي امریکا څخه بهر څرګند شول، آسیا ته په ۱۹۸۰ لسیزه وروستیو کې ورسېدل او اروپا ته په ۱۹۷۸ کال کې ورسېدل، چیرې چې د انګلیسي او فرانسوي سیمهییزو جامو ایستلو نندارو او شهواني تمثیلاتو سره یې سیالي وکړه.
د ۲۰۰۵ کال تر مخې د نړۍ د سترېپ کلب صنعت کچه شاوخوا ۷۵ میلیارده امریکایي ډالر اټکل شوې وه. په ۲۰۱۹ کال کې یوازې د امریکا د سترېپ کلب صنعت شاوخوا ۸ میلیارده ډالر اټکل شوی و چې د قانوني بالغ تفریحي عوایدو له ټولیزو ناخالص عوایدو څخه ۱۹٪ جوړوي. د SEC راپورونو او د ایالتونو د الکول د کنټرول موجود ریکارډونه په هغه وخت کې ښودله چې یوازې په امریکا کې لږ تر لږه ۳۸۶۲ سترېپ کلبونه موجود وو، او له هغه وروسته د کلبونو شمېر نور هم زیات شوی دی. د سترېپ کلبونو ګټورتیا — لکه د نورو خدمتمحوره کاروبارونو په څېر — تر ډېره د موقعیت او د مراجعینو د لګښت د عادتونو له مخې ټاکل کېږي. څومره چې یو کلب له نظره د اسانتیاوو، سامان، فرنیچر او نورو عناصرو له پلوه ښه سمبال وي، همغومره امکان ډېر وي چې پیرودونکي د ننوتلو فیس او د VIP خونو په څېر د ځانګړو خدمتونو لپاره اضافه فیسونه ورکړي.
سترېپ کلب د شهواني تفریح د یوه ځای په توګه په عامه کلتور کې یو تکراري مضمون دی. په ځینو رسنیو کې دا کلبونه زیاتره د بدنامۍ او ناسم عملونو د راټولېدلو ځایونه انځورېږي. په دغو یادونو کې پخپلو کلبونو او د دې کار د بېلابېلو اړخونو ته پوره اشاره کېږي. د ځینو رسنیو «د غوره سترېپ کلبونو» لېستونه دا ښيي چې د امریکا د سټایل جامېایستلو ننداره یو نړیوال پدید شوی او دا د کلتوري منلو وړ تفریح ګرځېدلی، که څه هم په قانوني ډګر او عامه رسنیو کې تر پوښتنې لاندې نیول کېږي. د سترېپ کلب مینهوالو لپاره مشهور انټرنېټي سایټونه هم شته چې د کاروونکو د داخلونو پر بنسټ لېستونه تیاروي.
د سترېپ کلبونو قانوني وضعیت د وخت په تېرېدو بدل شوی، او ملي او سیمهییز قوانین په تدریجي ډول نرم شوي، که څه هم ځینو هېوادونو (لکه ایسلنډ) سخت محدودیتونه او بندیزونه لګولي دي. سترېپ کلبونه په ټوله نړۍ کې د حقوقي دعوو ډېر هدف ګرځي، او د جنسیتي صنعت برخه ګڼل کېږي چې په کلتور او سیاست کې لانجمن موضوع ده. ځینې کلبونه له منظم جرمونو سره هم تړل شوي دي.
پېښلیک
[سمول]
د «سترېپ ټیز» اصطلاح لومړی ځل په ۱۹۳۸ کال کې ثبت شوې، خو «سترېپینګ» د ښځو له لوري د جامو ایستل د نارینه وو د پارولو لپاره کم تر کمه ۴۰۰ کاله پخوانی ښکاري. د بېلګې په توګه، په توماس اوټوې د ۱۶۸۱ کال په کمېډي «د سرتېري بخت» کې یوه کرکټر وايي: «ښه پام کوه چې بېادبه، مستې، جامېایستونکې فاحشې وي.» د دې ګډېدل له موسیقۍ سره هم هماغه زوړ ښکاري. بشپړ بیان او لیدیز انځور یې د فرانسوي «La Guerre D'Espagne» د ۱۷۲۰ کال په جرمني ژباړه کې موندل کېږي (کولون: پییر مارټو، ۱۷۰۷)، چې پکې د اشرافو لوړپوړی ډلې او د اوپرا سندرغاړي یو کوچني ماڼۍ ته تللي وي او هلته د درې ورځو لپاره د ښکار، لوبو او موسیقۍ په نوبتي ډول ځانونه مشغولوي.
درېیمه ورځ چې بال او نڅا ته ځانګړې شوې وه، د هغو ښایسته تفریحاتو لپاره وکارول شوه چې نارینه پرې پرې مشغول او خوشاله شي؛ د هغوی سترګو ته د طبیعت د ټولو ښایستونو د لیدلو فرصت ورکړل شو؛ او که د یوې ښې هیکل لرونکې پېغلې ښکلا د ذهن د پارولو توان ولري، ویلای شو چې زموږ شهزادهګانو د مینې ټول نازک خوندونه وڅکل. نڅاګرانو، څو خپلو امیندوارو (معشوقانو) ته نور هم خوښي ورکړي، خپلې جامې ویستې او په بشپړه لوڅتیا کې تر ټولو ښایسته نندارې او بالې نڅاوې وکړې؛ له شهزادهګانو څخه یو د دغې خوندورې موسیقۍ مشري کوله، او یواځې همدغو مینان ته د نندارې د لیدلو اجازه وه.
په معاصرې جامېایستونکې نندارې نور ممکن اغېزونه د «غوازیه» نڅاوې وې چې د نولسمې پېړۍ په شمالي افریقا او مصر کې د فرانسوي استعمارګرو له خوا «موندل» او خپرې شوې. د «شاتو د مچي شهواني نڅا» چې یوې ښځې په نوم «کوچک حانم» اجرا کوله، د فرانسوي ناوللیکوال ګوستاو فلوبر له خوا لیدل شوې او بیان شوې ده. په دغې نڅا کې نڅاګرې د یوې خیالي شاتو مچۍ د موندلو په پلمه خپل کالي وباسي او د خپلو جامو منځ کې یې لټوي. ډېره امکان شته چې دا ښځې دا ډول نڅاوې په اصلي دودیز سیمهییز سیاق کې نه بلکې د همدې ډول تفریح د سوداګریز بازار د غوښتنې پر اساس ترسره کولې.
د منځني ختیځ د ګېډې نڅا، چې د اورینټل نڅا په نوم هم پېژندل کېږي، په متحده ایالاتو کې وروسته له هغه مشهور شوه چې په ۱۸۹۳ کال کې د شیکاګو د نړېوالې نندارتون په میډوې کې د «لیټل ایجپټ» په نوم یوې نڅاګرې معرفي کړه.
اروپايي دود
[سمول]په فرانسې کې د نولسمې پېړۍ په وروستیو کلونو کې، د پاریس ښودنې لکه مولین روژ او فولیز برژیر ښایسته، لږې جامې اغوستونکې نڅاګرې او ژوندۍ منظوري (tableaux vivants) وړاندې کولې. په دې چاپېریال کې، په ۱۸۹۵ کال کې یوه ننداره وشوه چې یوه ښځه په خپل بدن د ګرځېدونکې پستې د موندلو په پلمه خپل کالي ورو ورو وباسي، او ښايي په ۱۸۹۷ کال کې د لومړۍ ښځینه کارگردانې، آلیس ګای، له خوا فلم شوې وي. دا کړنلاره، چې «Le coucher d'Yvette» نومېده، د نړۍ په نورو برخو کې په تیاترونو او فاحشخانو کې د «فرانسوي نندارو» الهام ګرځېدلې، او په نیویارک کې د ۱۸۷۸ کال راهیسې لیدل شوې ده. د معاصر سترېپ ټیز لومړنی عامه ننداره د پاریس په تیاتر کې په ۱۸۹۴ کال کې رامنځته شوې ګڼل کېږي.
په ۱۹۰۵ کال کې، هالنډي نڅاګرې ماتا هاري، چې وروسته د لومړي نړیوال جنګ پر مهال د فرانسوي چارواکو لخوا د جاسوسۍ په تور وویشتل شوه، د خپل نندارې د لومړۍ وړاندې کولو وروسته په یوه شپه کې مشهوره شوه، په Musée Guimet کې. د هغې د نندارې تر ټولو مشهور برخه د جامو تدریجي ایستل وو، ترڅو یواځې یوه ګاڼو لرونکې براء او د لاسونو او سر پر سر څو ګاڼې پاتې شوې. بله مهمه ننداره د مولین روژ په ۱۹۰۷ کال کې د یوه لوبغاړې، جرمین آیماس، وړاندې کول وو، چې یوازې په درې واړه کوچنیو خولو پوښل شوې داخلې شوه. په ۱۹۳۰ لسیزه کې، مشهوره جوزفین بیکر نیمه لوڅه په «danse sauvage» کې په فولیز کې نڅا وکړه او ورته نندارې په تابارین کې هم وړاندې شوې. دا ښودنې د خپلو پېچلو کوریوګرافي او د نجلۍ نڅاګرو د ځلا لرونکو سکینز او پرستو په اغوستلو مشهورې وې. تر ۱۹۶۰ لسیزې پورې، په «بشپړه لوڅه» نندارو کې د Le Crazy Horse Saloon په څېر ځایونو کې ښودنې وړاندې شوې.
په بریتانیا کې د ۱۹۳۰مو کلونو په دوران کې، لورا هندرسن په لندن کې د وینډمیل تیاتر کې لوڅې نندارې وړاندې کولې. په هغه وخت کې، د بریتانیا قانون د لوڅو نجونو د خوځېدو اجازه نه ورکوله. د دې محدودیت د مخنیوي لپاره، نندارګرې په ساکت ژوندۍ منظورو (tableaux vivants) کې څرګندېدې. د وینډمیل نجونې همدارنګه د لندن او ولایتي تیاترونو سفرونه کول، کله ناکله د خپل بدن د حرکت لپاره ابتکاري وسیلې کارولې لکه څرخي رسۍ، که څه هم په سخت ډول د قانون په حدودو کې پاتې کېدې ځکه چې خپله اراده نه کاروله. د دې ښودنو د قانوني حدودو ساتلو بله بېلګه د «فین ډانس» وه، چې په کې د لوڅې نڅاګرې بدن د هغې د فینونو او د هغې د مرستیالانو د فینونو په مرسته پټ شوی و، تر څو د نندارې په پای کې څو شیبې لپاره ساکت په لوڅ حالت کې ولاړه وه.
په ۱۹۴۲ کال کې، فیلېس ډیکسي خپله د نجونو یوه ډله جوړه کړه او په لندن کې یې د وایتهال تیاتر کرایه کړ څو یوه ننداره په نوم «The Whitehall Follies» وړاندې کړي. تر ۱۹۵۰مو کلونو پورې، ګرځنده سترېپ ټیز نندارې د هغو موسیقۍ تالارونو د لیدونکو جلبولو لپاره کارول کېدې چې د زوال په حال کې وو. پاول ریمونډ په ۱۹۵۱ کال کې خپل ګرځنده ښودنې پیل کړې او وروسته یې په سوهو کې د دوریک بال روم کرایه کړه، او په ۱۹۵۸ کال کې یې خپل خصوصي غړو کلب، «Raymond Revuebar»، پرانیست. دا په بریتانیا کې د خصوصي سترېپ ټیز غړو لومړی کلب و.
په ۱۹۶۰مو کلونو کې د قوانینو په بدلون سره په سوهو کې د سترېپ کلبونو یوه چټکه وده رامنځته شوه چې پکې «بشپړه لوڅه» نڅا او د لیدونکو ګډون شامل و. پبونه هم د نندارو ځایونو په توګه کارول کېدل، په ځانګړې توګه په ایسټ اینډ کې، چې په شوردیچ ولسوالۍ کې یې تمرکز ډېر و. دا پب سترېپ ټیز زیاتره د ټاپلېس ګو-ګو نڅا څخه رامنځته شوی ښکاري. که څه هم دا پبونه زیاتره د سیمهییزو چارواکو د خنډونو هدف وو، خو ځینې یې تر نن ورځې پاتې دي. په دې پبونو کې دود دی چې سترېپرې د هرې انفرادي نندارې وړاندې د پیرودونکو څخه په یو بیر جنګ کې پیسې راټولوي. دا دود ښايي د ۱۹۷۰مو کلونو په وروستیو کې رامنځته شوی وي کله چې ټاپلېس ګو-ګو نڅاګرې د «بشپړه لوڅه» نندارې لپاره له لیدونکو څخه فیس اخیستل پیل کړل. د پب په جلا برخه کې ځینې وخت د لا زیات شهواني بڼه لرونکي خصوصي نڅاوې هم وړاندې کېږي.
امریکایي دود
[سمول]
په امریکا کې، سترېپ ټیز د ګرځنده کارنیوالونو او برلسک تیاترونو څخه پیل شو، او په کې مشهوره سترېپرې لکه جېپسي روز لی او سالي راند شاملې وې. د واډویل trapeze هنرمند چارمیون د ۱۸۹۶ کال په مهال په سټیج کې د «جامو ایستلو» ننداره وکړه، چې په ۱۹۰۱ کال د اډیسن فلم «Trapeze Disrobing Act» کې ثبت شوې. د معاصر امریکایي سترېپ ټیز بله مهمه مرحله ښايي هغه افسانوي ننداره وي چې په اپریل ۱۹۲۵ کې په Minsky's Burlesque کې ترسره شوه: «The Night They Raided Minsky's». د مینکسي وروڼه برلسک نیویارک د ۴۲مې سړک ته راوړ. خو د ۱۹۳۷ کال په قانوني پرېکړه کې په برلسک تیاترونو کې د سترېپ ټیز نندارو بندیز ولګېد، چې وروسته دې «ګرایندهکورونه» (د موجوده «bump 'n grind» تفریحي نندارو له نوم څخه) د استحصال سینما ځایونو ته بدلې شول. د «سترېپرانو» مفهوم، لکه څنګه چې نن ورځ د پول نڅا سره پېژندل کېږي، په ۱۹۷۲ کال کې په امریکا کې مشهور شو، او بریټیش کولمبیا یې شاوخوا ۱۹۷۸ کال کې تعقیب کړ.
په پراخه کچه د سترېپ ټیز بندیزونو په مستقیم ډول د سترېپ کلېپ جوینټ او د معاصر شهواني نڅاګر د رامنځته کېدو اغېز درلود. بندیزونه لا هم شته؛ چې اوس زیاتره د محلي ښاروالۍ په کچه پلی کېږي. د امریکایي سټایل سترېپ ټیز د دویم نړیوال جنګ وروسته د شمالي امریکا څخه بهر څرګند شو او اوس په ټوله نړۍ کې پراخه عملي کېږي.
په ۱۹۶۰ لسیزه کې د سټریپټیز نڅا د ټوپلیس ګو-ګو نڅا په بڼه بیا راژوندۍ شوه. د هیواد په ځینو برخو کې د سټریپټیز بندیز په څیر، د سټریپټیز بندیز سره ورته، مګر دا په پای کې د برلیسک نڅا د زاړه دود سره یوځای شو. [۱] کارول ډوډا ، د سان فرانسسکو د شمالي ساحل په برخه کې د کنډور نایټ کلب څخه، د لومړۍ ټوپلیس ګو-ګو نڅاګر په توګه اعتبار لري. کلب په ۱۹۶۴ کې پرانستل شو او د ډوډا لومړنی ټوپلیس نڅا د هغه کال د جون د ۱۹مې په ماښام ترسره شوه. د کلب مخې ته لوی روښانه شوی نښه د هغې انځور و چې د هغې په سینو کې سره څراغونه لري. کلب د ۱۹۶۹ کال د سپتمبر په ۳ مه "ټوپلیس" شو؛ د امریکایی سټریپټیز نڅا کې د څرګند " بشپړ عریانیت " رجحان پیل کړ. دا د ډوډا د نڅا برانډ و چې د سټریپټیز څخه سټریپینګ ته د حرکت سره اعتبار لري. [۲]
سان فرانسېسکو د مشهورو میچل برادرز O'Farrell تیاتر ځای هم دی. په اصل کې د X-درجه فلم تیاتر، دغه سترېپ ټیز کلب په ۱۹۷۰ کال کې د لېپ ډانس پیل کړ او په ټول هیواد او په پای کې په ټوله نړۍ کې د دې نڅا د عامولو یوه مهمه ځواک شوه. د امریکایي دودیزې نندارې بله پرمختیا د ۱۹۹۰مو کلونو په پیل کې د لویو ښارونو لکه نیویارک کې د لوړ پوړو «جنتلمانانو کلبونو» راڅرګندېدو سره وشوه. «Scores New York» لومړی لوی جنتلمانانو کلب و، چې «ښکلې داخلي ډیزاین، لوړ کیفیت خواړه او مشروبات، او البته په زړه پورې ښکلي ښځې په شهواني لباسونو کې» یې درلودل. د بالغو صنعت تجربه لرونکي جو ډایمېنډ په وینا، تر دې مخکې په نیویارک کې ژوندۍ بالغې نندارې زیاتره د سپکو «پیپ شو» ډول ځایونو څخه عبارت وې. د سان فرانسېسکو «Lusty Lady» په ۱۹۹۰مو او ۲۰۰۰مو کلونو کې د نړۍ لومړی سترېپ کلب و چې په بریالیتوب سره اتحادیه شوه او لومړی د کارګرانو همغږي کلب شو.
اسیایي دود
[سمول]د جاپان لپاره د سترېپ کلب اصطلاح «نودو ګېکيجو» ده، چې په لفظي توګه «لوڅه تیاتر» معنی لري. یوه پخوانۍ اصطلاح یې «سټوریپ ګېکيجو» وه. د امریکایي سټایل سترېپ ټیز د دویم نړیوال جنګ وروسته د متحده ایالاتو د اشغال پر مهال په جاپان کې مشهور شو (۱۹۴۵–۱۹۵۲). ځینې نجونې د جړتوب پر ځای د تیاترونو په سترېپ کولو غوره کړه.
کله چې سوداګر شیګو اوزاکي د جېپسي روز لی ننداره ولیده، هغه په ټوکیو، شینجُوکا سیمه کې خپله د سترېپ ټیز ننداره پیل کړه. «Teitoza» د شینجُوکا لومړی کلب و چې د ۱۹۴۷ کال د جنورۍ په ۱۵ مه پرانیستل شو. لومړۍ ننداره یې د «د وینس زېږېدنه» په نوم وه. هره ننداره پنځلس ثانیې اوږده وه او د معاصر معیارونو له مخې معتدله وه، چې پکې پردې، پینټي او براء شامل وو چې د نن ورځې د ښکاره کیدونکو برخو زیات برخه پوښلې وه. په سټیج کې ښځه په ساکت حالت کې ولاړه وه، لکه د بریتانیا نندارو سره ورته. دغه ننداره تر اګست ۱۹۴۸ پورې روانه وه. په اساکوسا کې تیاترونو بشپړه لوڅې نندارې وړاندې کول، چې حرکت یا سترېپ نه درلود. لکه څنګه چې دا د تیاتر سټایل خپور شو، په سټیج کې د جامو ایستل د نندارې په پروسه کې شامل شول.
د وخت په تېرېدو سره، لکه څنګه چې مقررات نرم شول، بېلابېلې نندارې رامنځته شوې چې په کې د مختلفو حرکتونو ښودل شامل وو، لکه د بهر په حمام کې غسل کول. د دې مشهور ډولونو له جملې څخه یو داسې و چې لیدونکو ته د نږدې کتلو لپاره لویېدونکي شیشې ورکړل شوې وې.
د ۱۹۵۰مو کلونو په جریان کې، د جاپان «سترېپ نندارې» لا زیات شهواني شوې او د نڅا تمرکز یې کم شو، تر دې چې په پای کې یواځې د ژوندۍ جنسي نندارې په توګه پاتې شوې. په دې وخت کې د ټوکیو سترېپ نندارې لږه توجه ترلاسه کوله، خو اوساکا او کیوتو د جاپان په سترېپ ټیز کې نوې لارې پرانېستې. په ۱۹۵۶ کال کې، اوساکا د جاپان لومړی ښار شو چې د سترېپ نندارې پر مهال یې د عمومي وېښتو ښودل پیل کړل. د دوتونبوري سیمه په اوساکا کې یو مشهور سره رڼا سیمې دی، چې سلګونه کاله د تفریحي تیاترونو او جړتوب لپاره پیژندل شوی. نن ورځ د سترېپ کلبونه د دې وسوسو وروستۍ بڼه ده.
پیپینګ کلبونه، چې د پیپینګ خونو (nozokibeya) لرونکي وي، له لویدیځو پیپ شو ډول سوداګریو سره ورته دي. په دې کلبونو کې پیرودونکي د خپلو شخصي کوبیکونو له لارې د یوې ښځینه ماډل ننداره د سوري له لارې ګوري، او بیا د هغې د سترېپ کولو، پوز ورکولو او لاسوهلو لپاره پیسې ورکوي. کابوکیچو، د ټوکیو یوه سره رڼا سیمه، د ۱۹۸۰مو کلونو په پیل کې ۱۳ nozokibeya درلودل. د جنسي صنعت نفوذ په آسیا کې دومره زیات شو چې تر ۱۹۹۰مو کلونو پورې کابوکیچو د «پیپ شوګانو، سترېپ کلبونو، او مساج پارلرونو یوه شبکه» په توګه یاد شو، او بنکاک، تایلنډ، د نړۍ د جنسي مرکز په توګه شهرت ترلاسه کړ.
تفریح او خدمتونه
[سمول]د کلب وړاندیزونه
[سمول]د امریکایي سټایل سترېپ کلبونه زیاتره د نایټ کلبونو یا بارونو په توګه جوړ شوي وي. لوړپوړي ځایونه عموماً د «جنتلمانانو کلبونو» په نوم یادیږي، چې د لوکس اسانتیاوو او خدماتو سره سمبال وي. د ټیټ بازار سیالان بیا په بېلابېلو نومونو یادېږي، لکه ټيټي بارونه، رېپرز، پییلر، سکن بارونه، ګرلۍ بارونه، نوډي بارونه، بیکیني بارونه یا ګو-ګو بارونه.
د نړۍ هر ځای کې، د سترېپ کلبونه کولی شي بشپړه لوڅ، ټاپلېس یا بیکیني وي. د وړاندې کولو ځایونه:
- بشپړه لوڅ نندارې – نڅاګرې د خپلې نندارې په پای کې په بشپړه توګه لوڅه وي.
- ټاپلېس – د ښځینه نڅاګرې پورته بدن ښکاره وي، خو د تناسلي برخې په نندارې کې پوښل پاتې وي.
- بیکیني – د ښځینه نڅاګرې سینې او تناسلي برخه پوښل شوې وي، لکه د ګو-ګو نڅا.
د دې درې واړو ډولونو د کلبونو لپاره، استثناوې د هر نڅاګر او مدیریت پر بنسټ شته. د «پاسټیز» کارول د قانوني تفسیر بدلولو توان لري، چې یوه ننداره ټاپلېس ګڼل کېږي که نه او ایا یو کاروبار جنسي بڼه لري که نه.
یو کلب ممکن د سترېپ ټیز تر څنګ نورې نندارې هم استخدام یا خپرې کړي (لکه د پی-پر-ویو پیښې)، چې د دې لپاره د ځانګړو فیسونو له لارې عاید ترلاسه کوي. ځینې کلبونه د انټرنېټ له لارې د چیټ او خپرونې خدمتونه هم وړاندې کوي، پشمول د ژوندۍ ویډیو فیدونو. د دې نسبتاً غیر فعالې تفریح سربېره، د ځینو کلبونو نڅاګرې اضافي خدمات هم وړاندې کوي، لکه لېپ ډانس یا د شیمپین خونې ته سفرونه، چې دا د ټوکو پر ځای د ټاکلي فیس په بدل کې ورکول کېږي. دغه فیس عموماً د خونې لپاره ټاکل شوی فیس او د وخت ټاکل شوی مقدار شاملوي. لېپ ډانس ممکن د لانجري موډلینګ په نندارو کې هم وړاندې شي. په لېپ ډانس کې، نڅاګرې د پیرودونکي د تناسلي برخې پورته او شاوخوا نڅا کوي، پداسې حال کې چې پیرودونکی پوښل وي، د دې هڅه د تحریک لپاره یا، د «اضافو» په حالت کې چې د بدن تماس په جریان کې وي، د وصولونکي د ارام یا ارغونې لپاره ترسره کېږي. د سترېپرانو لمس په ډېرو ځایونو کې اجازه نه لري، خو ځینې نڅاګرې او کلبونه د خصوصي نڅاوو په جریان کې د لمس اجازه ورکوي. د امریکا په ځینو برخو کې داسې قوانین شته چې د ښځینه نوکونو ښکاره کېدل منع کوي، نو نڅاګرې باید نوکي د پاسټیز په مرسته پټې کړي ترڅو د دې قوانینو سره سمون ولري. داسې کلبونه د «پاسټیز کلبونو» په نوم پېژندل کېږي.
سترېپ ټیز
[سمول]سترېپ ټیز یوه شهواني یا خارجي نڅا ده چې پکې نڅاګر په تدریجي ډول، یا جزوي یا بشپړ، په فریبنده او حسّي توګه خپل کالي وباسي. هغه څوک چې سترېپ ټیز اجرا کوي، عموماً «سترېپر» یا خارجي نڅاګر بلل کېږي. زیاتره سترېپرې ښځې دي؛ له دریمې څخه کم برخه یې نارینه سترېپران دي. سترېپ ټیز او عامه لوڅوالی د قانوني او کلتوري بندیزونو، نورو ښکلايي ملاحظاتو او ممنوعیتونو تابع پاتې شوي دي. د نندارې ځایونو محدودیتونه ممکن د ځای د جواز غوښتنو او محدودیتونو له لارې، او د ملي او محلي قوانینو په پراخه ډول تنظیم شي. دا قوانین په ټوله نړۍ کې خورا متفاوت دي، او حتی د یوه هیواد په بېلابېلو برخو کې هم توپیر لري.
سترېپ ټیز په یوه ورو، شهواني ډول د جامو ایستلو عمل دی. سترېپر کولای شي د دې عمل اوږدوالی زیات کړي، د دې ډاډ ترلاسه کولو سره چې شهواني جذبه په سمه توګه جوړه شوې ده، د بېلګې په توګه د ریښتینو جامو اغوستل یا د یوازې لوڅو برخو لکه سینې یا تناسلي برخو مخې ته د جامو یا لاسونو ایښودل په شهواني او لوبغاړي ډول. ټینګار د جامو ایستلو په عمل او جنسي اشاره لرونکي حرکتونو وي، نه په لوڅ حالت کې. په تیرو وختونو کې، ننداره اکثره په هماغه وخت پای ته رسیده چې جامې ایستل شوې، خو د نن ورځې سترېپرې عموماً په لوڅ حالت کې نڅا ته دوام ورکوي. هغه لباس چې سترېپر د جامو ایستلو مخکې اغوندي هم د نندارې برخه ده. په ځینو حالتونو کې، د لیدونکو تعامل هم د نندارې برخه جوړوي، چې لیدونکي سترېپر ته هڅوي څو نور جامې وباسي، یا سترېپر لیدونکو ته نږدې کېږي څو ورسره تعامل وکړي.
د برلسک تیاتر سره په توپیر، د معاصر مشهور سترېپ تیاتر بڼه کولای شي د پیرودونکي او نڅاګر د تعامل کچه کمه کړي، چې د نندارې په شهواني جذابیت کې د سرعت پر اهمیت تمرکز زیات کړي. زیاتره کلبونه د نڅاګرانو په بدلونوالۍ کار کوي، چیرې چې هر نڅاګر په ټاکلي ترتیب کې د یوې یا څو سندرو لپاره اجرا کوي او دا ترتیب د نوبت په جریان کې تکرارېږي. غیر رسمي کلبونه بیا نڅاګر ته اجازه ورکوي چې هر ځل چې سټیج خالي شي، خپل وار ترسره کړي، یا د آزاد جریان سیستم لري چې په سټیج کې هر شمیر نندارګر کولی شي په خپله خوښه څرګند یا ورکې شي. ځانګړي نندارګر عموماً د بدلون په ترتیب کې نه وي او عموماً ټاکل شوی وخت لري چې د نندارې لپاره وړاندې کېږي، او دا وختونه د ټول نوبت په جریان کې اعلانېږي. که DJ شتون ولري، هغه د بدلون ترتیب «امسې» کوي او معمولا د سټیج اوسنی نڅاګر اعلانوي او ښايي د راتلونکو نندارو لپاره د نڅاګرو نومونه هم وړاندې کړي.
شخصي نڅاوې
[سمول]په پیپ شوګانو کې، چیرې چې پیرودونکی په یوه شخصي کوبیک کې ناست وي چې د نڅاګر څخه د شیشې یا پلاستیک له لارې جلا شوی وي، ممکن د نندارې په جریان کې موسیقي ونه غږېږي، او نڅاګر خپلې جامې وباسي او خپل بدن پیرودونکي ته ښکاره کوي. په هغو کلبونو کې چې د لانجري موډلینګ نندارې وړاندې کوي، چې دا ډول پیپ شوګانې دي چیرې چې نڅاګر په خصوصي ډول د پیرودونکي لپاره نڅا کوي او جامې وباسي، معمولا پرته له کومې خنډ یا پردې، نندارې کیدای شي د رسمي سټیج یا موسیقۍ سره یا پرته ترسره شي.
په اصلي کلب زونونو کې خصوصي نڅاوې زیاتره د میز نڅاګانو، لېپ او کانچ نڅاګانو، او د بستره نڅاوو په بڼه ترسره کېږي. «ایر ډانس» یوه ځانګړې بڼه ده چې په کې د نڅاګر او پیرودونکي تر منځ لږ تر لږه یا هیڅ تماس نه وي. دا د نڅا ډول د پورته ذکر شویو مختلفو کټګوریو پوښښ کوي، او ځینې نڅاګرې د هغو نڅاګانو پر مهال چې زیات تماس ته اړتیا لري او د هغې لپاره پیسې ورکړل شوې وي، ایر ډانس هم ترسره کوي. د کلب مدیریت د مختلفو نڅا خدماتو لپاره معياري قیمتونه ټاکلی شي، خو انفرادي سترېپرې، چیرې چې اجازه وي، خپل شخصي قیمتونه ټاکي، چې کیدای شي د اعلان شوي نرخ څخه لوړ یا ټیټ وي.
د میز نڅاګانې د نورو نڅا ډولونو څخه په دې توپیر لري چې پیرودونکی په ناست حالت کې د اصلي فرش په سطحه ترسره کېږي. د میز نڅاګانې ممکن د لږ تماس لرونکي خصوصي نڅا یوه بڼه هم وي، چیرې چې نڅاګر په یوه کوچني میز باندې د پیرودونکي مخې ته ناست وي. میز نڅاګانې باید د میز سټیجونو سره ګډوډ نشي، چیرې چې سترېپر د سترګو په کچه یا پورته په پلیټفارم کې وي، او عموماً د پیرودونکو لپاره د څښاک او ټوکو ایښودلو لپاره کافي د میز سطحه موجوده وي.
چیرې چې وړاندې کېږي، لېپ ډانسونه په بېلابېلو ځایونو او ناستو کې ترسره کېږي، له ساده چوکیو او د پخلنځي د کیفیت لرونکو څوکۍ څخه نیولې تر نرم چرمي ارامۍ څوکۍ پورې. دا نڅاوې د پیرودونکي په درېدو سره هم په ټاکل شویو سیمو کې ترسره کېدای شي. د ډېرو کلبونو یوه خدمت دا دی چې پیرودونکی د یوې یا څو نڅاګرو سره د عامه لېپ ډانس لپاره په سټیج کې کیښودل شي. د دې ډول نندارې موقعیتونه د هلکانو د ودونو پارټۍ، د زیږیدنې ورځې او نور ځانګړي مراسم دي. د بستره نڅاګانو سیمې زیات ځای ته اړتیا لري ځکه چې دا د پیرودونکي لپاره ډیزاین شوې چې پر بغل پروت شي او نڅاګر(ې) د هغوی پر سر موقعیت ولري. د درې واړو ډولونو څخه د بستره نڅاګانې تر ټولو لږ عامې دي، او په ډېرو کلبونو کې د لېپ ډانس په پرتله د لوړ قیمت اختیار وي، ځکه د نوښت او د پیرودونکي او خدمت وړاندې کونکي تر منځ د تماس د زیاتوالي له امله.
د پیرودونکو خدمتونه
[سمول]سترېپ کلبونه د ګټې ترلاسه کولو سوداګریزې ادارې دي، لکه رستورانتونه او نور پرچون ځایونه. نڅاګرې او کارکوونکي په کلب کې د پیرودونکو د خدمت اصلي استازي دي. نڅاګرې د دې اصلي وسیله وي چې پیرودونکي وهڅوي څو په کلب کې وخت تیر او پیسې مصرف کړي.
متقابل عمل
[سمول]
نڅاګرې په کلب کې له پیرودونکو سره دوامداره تعامل کوي. هغوی شاوخوا ګرځي او د څښاک او لېپ ډانس غوښتنه کوي، عموماً د کلب فرش کتنه کوي ترڅو تر ټولو ګټور پیرودونکی ومومي. نڅاګرې پیرودونکی د ظاهري بڼې او شخصي ځانګړتیاوو له مخې ارزوي. کله چې مناسب پیرودونکی وپیژني، نږدې کېږي او هڅه کوي چې ټولنیز اړیکه ټینګه کړي. تعامل هم د پیرودونکو له خوا پیل کېدای شي. کلبونه عاید د داخلېدو فیسونو، د څښاک د پلورلو او نورو لارو څخه ترلاسه کوي. نڅاګرې زیاتره خپل عاید د لېپ ډانس یا VIP ډانسونو له لارې ترلاسه کوي، چیرې چې قوانین اجازه ورکوي. که نه، د سټیج په اوږدو کې د پیرودونکو ټوکي د نڅاګرې اصلي عاید دی. نڅاګرې پیرودونکي د پیسو په بدل کې ساتیري کوي او د دې لپاره ټولې موجودې سرچینې کاروي. هغوی د جنسي خیال پلور کوي، خو معمولاً د عمل په بشپړولو یې دوام نه ورکوي.
نڅاګرې، د دې هڅې په ترڅ کې چې د ټوکو یا مالي انعام ترلاسه کړي، ښايي یوازې ښکلا او خیال ونه پلوري. هغوی خپلو پیرودونکو ته د نږدېوالي او عاطفي تړاو احساس څرګندوي، او زیاتره وخت دا څرګندونې مبالغه آمیزې یا دروغ وي. د سټیج شخصیت د هغه چا څخه توپیر لري چې دوی د سټیج شاته وي، که څه هم ممکن د هغوی د اصلي شخصیت ځینې برخې منعکس کړي. د سترېپ کلب په چاپېریال کې، نڅاګرې ممکن داسې تاثر ورکړي چې ګواکې دوی پیرودونکو ته شخصي (یا شاته) معلومات افشا کوي ترڅو د باور لوبه د ګټې د زیاتوالي لپاره وکړي. نڅاګرې د خپلو کرکټر بشپړولو او د کلب په جریان کې د «مخ» ساتلو لپاره له وسایلو لکه میک اپ، جامو، لباسونو او خوشبویي ګانو کار اخلي. پیرودونکي ډیر کم، که کله هم، د دې وسایلو د تیاري شاهد وي، ځکه چې د کلب جوړښت دوی د نڅاګر د نندارې د شاته ځای ته لاسرسی نه ورکوي. پیرودونکی زیاتره غواړي چې نڅاګر «ننداره پرېږدي»، چې دا هغوی ته ځانګړي او غوښتل شوي احساس ورکوي. دا د ملګرې تجربه کېدای شي تر زیاتې نږدېوالي پورې، حتی د جنسي اړیکو پورې وغځېږي. نڅاګرې اکثره د دې پیرودونکي هیله د باور د زیاتوالي په اړه پوهېږي او ښايي اجازه ورکړي چې پیرودونکی د هغوی اصلي ځان ګوري. په حقیقت کې، دا زیاتره یوازې د نندارې برخه وي، چې نڅاګر له لږ یا هیڅ عاطفي تړاو پرته ترسره کوي.
هڅوبیز معیارونه او پالیسۍ
[سمول]
د سترېپ کلبونو او د بالغو تفریحي صنعت د عمومي مقرراتو اصول په ټوله نړۍ کې توپیر لري، او ځینې وختونه بیلابیل ډولونه د یوې ودانۍ یا کمپلکس لاندې ترکیب شوي وي. په بانګکاک، تایلنډ کې، د بانګکاک مرکزي برخه کې د نانا انټرټینمینټ پلازا یو لوی څلور پوړیز کمپلکس دی چې له ۴۰ څخه زیات بارونه لري. زیاتره بارونه ګو-ګو بارونه دي چې نڅاګرې په مختلفو لوڅو حالتونو کې ننداره کوي. دا رسمي جړتوب ځایونه نه دي، ځکه پیرودونکي باید د منځګړي پرته، مستقیم د نڅاګرې سره د خدماتو، حتی د جنسي خدماتو لپاره معامله وکړي.
زوریخ، سویس کې جړتوب قانوني دی او د ښار ټول سترېپ کلبونه د خپلو خدماتو په منځ کې جنسي خدمات وړاندې کوي. د زوریخ د جړتوب ځایونو څخه توپیر لري، د سترېپ کلبونو له لارې د جنسي خدماتو وړاندې کول عموماً بهر له ځایه ترسره کېږي. د ختیځې اروپا سترېپ کلبونه ورته ماډل لري.
په ټوکیو، جاپان کې یوه ۰.۳۴ کیلومتره مربع «جنسي سیمه» په ۱۹۹۹ کال کې شاوخوا ۳۵۰۰ جنسي تاسیسات لرل. دې کې سترېپ تیاترونه، پیپ شوګانې، «صابون ځایونه» (soaplands)، «میینوالو بانکونه» (lover's banks)، پورنو پلورنځي، ټیلیفون کلبونه، کاراوکې بارونه، کلبونه او نور شامل وو چې د بالغو تفریحی خدمات وړاندې کول.
په دوبۍ، یوه داسې هېواد کې چې خورا سخت کلتوري معیارونه او قوانین لري، څو هندي سترېپ کلبونه شته چې لږ تر لږه جزوي لوڅوالی وړاندې کوي.
نڅاګرې ممکن د خپلې لوڅۍ حالت د سندرو شمېر سره وتړي. دا کیدای شي د لومړۍ سندرې لپاره د بیکیني ننداره او د دویمې سندرې لپاره ټاپلېس ننداره وي. په بشپړه لوڅ کلب کې، ترتیب کولای شي د دوو سندرو په اوږدو کې له ټاپلېس څخه بشپړ لوڅ ته وي، یا د نورو ګڼو بدیلونو څخه هر یو وي.
په متحده ایالاتو کې، کلبونه د عموماً ترسره کېدونکو نندارو، د زون مقرراتو، او اعلان شویو خدماتو پر بنسټ طبقه بندي کېږي. د متحده ایالاتو د زون مقررات کولی شي ستونزمن وي، ځکه کلبونه باید د ښوونځیو او نورو سیمو څخه چې د ماشومانو د راټولېدو ځایونه پېژندل شوي، مشخصه فاصله ولري. دا محدودیتونه په ظاهره د دې لپاره دي چې د ماشومانو ټولنیز پرمختګ باندې د منفي اغېزو د رامنځته کېدو مخه ونیسي، او د صنعت سره تړلي نه ګڼل شوي شاوخوا ملکیتونه د ارزښت له کمېدو څخه وساتي. دې ته «دوهم اړخیز اغېزې» ویل کېږي. د دوهم اړخیزو اغېزو اعتبار تر بحث لاندې دی، ځکه ځینې استدلال کوي چې کلبونه د زون مقرراتو له امله په «سپکو ګاونډونو» کې ځای پر ځای شوي دي.
په شمالي امریکا کې، د ټیخوانا، مکسیکو زونا نورته سره رڼا سیمه کې څو قانوني جړتوب ځایونه شته چې د سترېپ کلبونو په ماډل جوړ شوي او د هغو ښځینه فاحشو لخوا د امریکایي سټایل سترېپ ټیز نندارې وړاندې کېږي.
اسانتیاوې
[سمول]
ډیر سترېپ کلبونه په هغو ودانیو کې موقعیت لري چې د بارونو، رستورانتونو یا ګودامونو په توګه بدل شوي وي، یا مخکې صنعتي کارونې درلودې. د ودانۍ اصلي جوړښت به د کلب د فزیکي جوړښت په ټاکلو کې اغېز ولري. څومره چې په اسانتیاوو کې پانګه اچونه زیاته وي، هومره هغه د ځانګړي کلب په څېر ښکاري. د پوړ نقشه هر څه چې وي، د یو متقابل تیاتر په توګه، هر سترېپ کلب ځینې ځانګړتیاوې لري. دې کې شامل دي: نڅاګرې (سترېپرې)، د فرش سیمه چیرې چې پیرودونکي راټولیږي، او د سترېپ ټیز نندارې لپاره د سټیج یو ډول جوړښت.
لوړپوړي جنتلمانانو کلبونه هغه ځانګړتیاوې لري چې د نصب او ساتنې لپاره یې میلیونه ډالر لګښت ته اړتیا وي.
عمومي ننوتلو سیمې
[سمول]
فرش او ناستې
[سمول]
بارونه او کاونټرونه
[سمول]
نندارګرې او کارکوونکي
[سمول]نندارګرې
[سمول]
همدارنګه وګورئ
[سمول]سرچینې
[سمول]- ↑ Shteir, Rachel (2004). Striptease: The Untold History of the Girlie Show. New York: Oxford University Press. pp. 31, 39, 263–266, 350. ISBN 978-0-19-512750-8.
- ↑ Kelly DiNardo (2007-12-31). Gilded Lili: Lili St. Cyr and the Striptease Mystique. Back Stage Books. ISBN 978-0-8230-8889-8. بياځلي په 2010-08-13.
د کتابونو لړلیک
[سمول]- R. Danielle Egan; Katherine Frank; Merri Lisa Johnson (2005). Egan, R. Danielle; Frank, K.; Johnson, M. L. (eds.). Flesh for Fantasy: Producing and Consuming Exotic Dance. New York, U.S.: Thunder's Mouth Press, Avalon Publishing Group. ISBN 978-1-56025-721-9.
- Frank, Katherine (2005). G-Strings and Sympathy: Strip Club Regulars and Male Desire. Durham and London: Duke University Press. ISBN 978-0-8223-2972-5.
- Price-Glynn, Kim (2010). Strip Club: Gender, Power, and Sex Work. New York University Press. ISBN 9780814767818.