اینګین

د اینګین اړوند مالومات

جغرافیایي موقعیت او د ښار جوړښت

اینګین په هیګاو کې موقعیت لري. ښار له نهو برخو څخه جوړ دی: اینګین، انسیلفینګن، زیمرهولز، بارګین، ویلشینګن، بیزندورف، سټیټن، بیټلبرون او نوي هوزن. په دې کې خپله د اینګین ښار او ۳۸ نور کلي، واړه کلي، کروندې او کورونه شامل دي. دا برخې له هغو پخوانیو خپلواکو ښاروالیو سره یو شان دي چې ورته نومونه یې درلودل، پرته له استوګنیزو سیمو (Hugen I – III او Baumgarten) چې پخوا د انسیلفینګن برخه وه او اوس د اینګین برخه ده. د ښار رسمي نومونه د ښار په نوم پیل کیږي او د هایفن (-) په واسطه د اړوندې برخې نوم ورسره نښلول کیږي. د ښار ساحه په دریو استوګنیزو حوزو ویشل شوې ده: د اینګین استوګنیزه حوزه، د انسیلفینګن، نوي هوزن او ویلشینګن استوګنیزه حوزه او د سټیټن، زیمرهولز، بارګین، بیټلبرون او بیزندورف استوګنیزه حوزه. په بیزندورف کې یو کلی د ځانګړې شورا او مشر (Ortsvorsteher) سره شتون لري. په انسیلفینګن کې د هاوزن ام بالینبرګ کلی او د هوهن هیوين کلا کنډوالې پرتې دي. په بارګین کې د سپیتزاخ (Spitzach) ویجاړه شوې سیمه ده. په بیزندورف کې د بورګسټال، ګرینګن او میګینټال پخوانۍ کلاګانې او سیمې وې. په بیټلبرون کې د واسربورګ او وایلډورف پاتې شوني دي. په اینګین کې د الټ دورف (Altdorf) سیمه ده چې په ۱۲۸۶ کې یاد شوې او په ۱۸۴۸ کې له اینګین سره یوځای شوه. په سټیټن کې د نوي هیوين کلا کنډوالې دي. په ویلشینګن کې بورګسټال، کراسینګن او ایم تورن پخوانۍ سیمې وې. په زیمرهولز کې د هاګینس هوف پخوانۍ سیمه وه. کينډۍ:بیا وګورئ

نښان	برخه	اوسېدونکي (اپریل ۲۰۲۲)	پراخوالی (۲۷ می ۱۹۷۰)
30px	اینګین (مرکزي ښار)	۶۵۸۶	۱۳۸۲ هکټاره
30px	انسیلفینګن	۱۳۰۰	۸۳۷ هکټاره
30px	بارګین	۲۶۱	۷۰۰ هکټاره
30px	بیزندورف	۱۸۱	۵۶۹ هکټاره
30px	بیټلبرون	۲۷۱	۸۲۵ هکټاره
30px	نوي هوزن	۶۴۳	۴۸۵ هکټاره
30px	سټیټن	۲۵۳	۵۳۳ هکټاره
30px	ویلشینګن	۱۵۹۱	۹۸۱ هکټاره
30px	زیمرهولز	۳۳۱	۷۴۱ هکټاره

تاریخ

تر ۱۸مې پېړۍ پورې

اینګین په لومړي ځل په ۱۰۸۶ کال کې په رسمي اسنادو کې یاد شوی دی. هغه وخت دا د هیوين نوابانو ملکیت و. د اینګین د ښار په ساحه کې د منځنیو پېړیو یوه کلا وه چې دقیق ځای یې نامعلوم دی او د نوي هوزن کلا په نوم یادېده. د ۱۳مې پېړۍ په لومړۍ نیمایي کې د اینګین کلي سویل ته، چې وروسته ورته د الټ دورف نوم ورکړل شو، یوه دیوال لرونکې سیمه جوړه شوه چې د ښار حقوق (Stadtrecht) ورته ورکړل شول. په ۱۳۹۸ کال کې هغوی خپله اصلي واکمني څلورم لیوپولډ هابسبورګ ته په ګرو ورکړه، چې هغه بیا اینګین په ۱۴۰۴ کال کې پر ګراف هانس فون لوپفن وپلورل. دا پلور اختلافي و او د هیوين نوابانو هڅه وکړه چې خپله واکمني بېرته ترلاسه کړي. بشپړ هینریچ فون هیوين له لوپفن ګرافانو سره د واکمنۍ پر سر بې ګټې شخړه وکړه او ناکامه شو. په ۱۴۱۴ کال کې پاچا سګیسموند دا واکمني د امپراتورۍ د فیوډال په توګه ګراف هانس فون لوپفن ته ورکړه. خو په ۱۴۴۵ کال کې د هیوين نوابانو د هابسبورګ په مرسته بیا هڅه وکړه او لوپفن ګرافان یې زنداني کړل. په ۱۴۶۰ کال کې هغوی یو بغاوت جوړ کړ. پیټر فون هیوين په ۱۴۷۲ کال کې له ګرافه اګنیس فون لوپفن سره واده وکړ، چې په دې سره شخړه پای ته ورسېده. پیټر فون هیوين په ۱۴۷۷ کال کې له خپلو دعوو لاس واخیست. له ۱۶۳۹ کال څخه دا ښار د فریسټنبرګ نوابانو پورې تړاو درلود. په ۱۶۴۰ کال کې دا ښار د سویډنیانو او فرانسویانو لخوا ویجاړ کړل شو. ګویټه (Johann Wolfgang von Goethe) د ۱۷۹۷ کال د سپتمبر په ۱۷مه د خپل سفر پر مهال لیکلي: "له ختیځ لوري چې ورته وکتل شي، اینګین یو ښکلی توپوګرافیک انځور وړاندې کوي، چې د یوې مهمې غونډۍ په سر پروت دی او په دره کې ختمېږي."

۱۹مه او ۲۰مه پېړۍ

د اینګین جګړه د ۱۸۰۰ کال د می په ۳مه د دویم ائتلافي جنګ پر مهال د اتریشیانو (د بارون فون کرای په مشرۍ) او فرانسویانو (د جنرال مورو په مشرۍ) ترمنځ وشوه، چې د اتریشیانو په شاتګ پای ته ورسېده. په ۱۸۰۶ کال کې اینګین د باډن برخه شو. په ۱۸۰۷ کال کې د اداري مرکز په توګه وټاکل شو. په ۱۹۲۳ کال کې د اینګین بېړنۍ پیسې (Notgeld) وکارول شوې. په ۱۹۳۶ کال کې دا ښار د کونستانز ولسوالۍ پورې وتړل شو. په ۱۹۸۸ کال کې دلته د باډن-وورټمبرګ د وطن پالنې ورځې (Heimattage) ولمانځل شوې.

د سیمو یوځای کېدل

۱ جولای ۱۹۷۱: بارګین ۱ دسمبر ۱۹۷۱: بیزندورف او بیټلبرون ۱ جنوري ۱۹۷۵: انسیلفینګن، نوي هوزن، سټیټن، ویلشینګن او زیمرهولز.

د نفوس وده

کال	نفوس	کال	نفوس
۱۹۷۰	۷،۹۶۶	۲۰۰۰	۹،۹۲۴
۱۹۷۵	۸،۳۲۱	۲۰۰۵	۱۰،۲۲۵
۱۹۸۰	۸،۷۵۳	۲۰۱۰	۱۰،۲۰۰
۱۹۸۵	۸،۶۳۶	۲۰۱۵	۱۰،۴۳۵
۱۹۹۰	۹،۱۲۷	۲۰۲۰	۱۰،۹۴۲

دینونه

اینګین د فرایبورګ د ستر بشپړ Dekanat Hegau مرکز دی.

سیاست

د ښار شورا

د ښار شورا د "unechte Teilortswahl" طرزالعمل له مخې ټاکل کیږي. د ۲۰۲۴ کال د جون ۹مې د ټاکنو پایلې: خپلواک ټاکونکي (UWV): ۳۸.۸۷٪ (۸ چوکۍ) مسیحي ډیموکراتان (CDU): ۳۸.۱۸٪ (۷ چوکۍ) سوسیال ډیموکراتان (SPD): ۲۲.۹۵٪ (۴ چوکۍ)

ښاروال

ښاروال د ۲۰۲۳ کال د دسمبر له لومړۍ نېټې راهیسې فرانک هارش (CDU) دی. هغه د ۲۰۲۳ کال په اکتوبر کې په ۵۶.۷٪ رایو وټاکل شو. تر هغه وړاندې یووهانس موزر له ۱۹۹۶ تر ۲۰۲۳ ښاروال و.

نښان

د اینګین نښان په سپین رنګ کې یو تور پنځه ستوری دی. دا د هیوين د نوابانو د نښان لنډه بڼه ده.

خورلنې ښارونه

پانون هالما (هنګري)، له ۱۹۹۸ تریلپورټ (فرانسه)، له ۲۰۰۰ مونیګلیا (ایټالیا)، له ۲۰۰۹

کلتور او لیدني ځایونه

اینګین د "رومر سړک" او "Schwarzwald-Querweg" په لاره کې پروت دی. په ښار کې زاړه او نوي پارکونه او د مادلین ډایز د سولې یادګار شتون لري.

موزیمونه

د اینګین ښار موزیم او ګالري. د یخ دورې پارک (Eiszeitpark) چې د ډبرې دورې د اوسیدو ځای ښیي. د زړو موټرو او وسایطو موزیم.

ودانۍ

د مریم عروج کلیسا (St. Marien): په ۱۳مه پېړۍ کې جوړه شوې چې رومانسیک او ګوتیک ډولونه لري. کرینیکینګر کلا (Krenkinger Schlössle): په ۱۲۰۰ کې جوړه شوې ده. د ښار درملتون (Stadtapotheke): په ۱۸۲۷ کې جوړ شوی. د اینګین د ښاروالۍ تالار (Bürgersaal). د هوهن هیوين د کلا کنډوالې.

بارګین

دلته د "Villa Bargen" په نوم د رومیانو یو پخوانی کور شتون لري چې په باډن-وورټمبرګ کې ترټولو ښه ساتل شوی دی.

بیټلبرون

دا سیمه د خپلو لرګینو کورونو او د ډبرې دورې د غارونو (Petersfels او Gnirshöhle) لپاره مشهوره ده.

ویلشینګن

په ۲۰۰۸ کال کې دلته د "Guuhaseln" په سیمه کې د کلتانو یو استوګنځی وموندل شو چې تاریخ یې له میلاد څخه مخکې ۲ او ۳ پېړیو ته رسیږي.

سټولپرسټاین (Stolpersteine)

په ۲۰۲۳ کال کې په اینګین، انسیلفینګن او نوي هوزن کې ۷ د یادګار ډبرې د نازیانو د قربانیانو په یاد کې کېښودل شوې.

منظمې پیښې

اینګین د سوابي-الیمانیک جشنونو (Fasnet) لپاره مشهور دی او د "Hansele" په نوم ځانګړې نڅا او جامې لري.

اقتصاد او زیربناوې

اقتصاد

پخوا دلته د نساجۍ، سمنټو او تنباکو صنعت و. له ۱۹۷۰ راهیسې په "Grub" صنعتي سیمه کې متوسط شرکتونه فعالیت کوي.

ترانسپورټ

ریل: اینګین د Schwarzwaldbahn او Seehas (S6) پټلیو کې سټیشن لري چې له کونستانز او شټوتګارټ سره نښتی دی. سړک: د A81 لویې لارې او B31 او B491 سړکونو سره نښتی دی.

زده کړې

په ښار کې جمنازیوم، منځني ښوونځي، لومړني ښوونځي او ۷ وړکتونونه شتون لري.

شخصیتونه

کونراډ ویټر: (۱۵۴۸–۱۶۲۲) لیکوال. رومانس ووګلر: (۱۶۳۶–۱۶۹۵) د کلیسا مشر. اولېور سورګ: (۱۹۹۰) د فوټبال لوبغاړی. تیمو بینیتز: (۱۹۹۱) د ځغاستې لوبغاړی.

ادبیات

Herbert Berner: Engen im Hegau. Reinhard Borsig: Engen in der Frühen Neuzeit. Roland Kessinger: Als wenn die Hölle offen wär’.