رهبانيت

د ويکيپېډيا لخوا
ورټوپ کړه: گرځښت, پلټل

رهبانيت په عيسويت کې د عبادت يوه طريقه ده چې راهب سړی د ټولنې څخه ځان ګوښه کوي. د نړۍ څخه لاس اخلي او د دنيا د خوندونو، نعمتونو او کسب و کاره څخه سترګې پټوي او په دېر کې استوګنه غوره کوي. د نصاراوو په دين کې رهبانيت نه يوازې يو رواکار و بلکه راهب او راهبې ته به يې د بزرګۍ په نظر کتل. بايد وويل شي چې هغه بزرګان، متصوفين او وليان چې په اسلام کې د نفس او روح په تزکيه يا په رياضت اخته دي، د دوی دا کار مشروع دی او د رهبانيت سره څه اړيکی نه لري.